Γιατί μελισσοκομία.

Εικόνα από nytimes.com

Εικόνα από nytimes.com

Σήμερα θα ξεκινήσουμε με μια σειρά άρθρων που αφορά την μελισσοκομία με τίτλο “Γνωριμία με την μελισσοκομία” που απευθύνονται σε υποψήφιους, αρχάριους και ερασιτέχνες μελισσοκόμους.Είναι ένα πόνημα που αφορά και τους επαγγελματίες.Εραστές της μέλισσας, σε όλες τις περιπτώσεις, θα έλεγα εγώ. Θα πιάσουμε την μελισσοκομία από την βάση της, όχι τόσο σε τεχνικό επίπεδο,όσο σε θεωρητικό, ώστε να διασαφηνίσουμε και να απομυθοποιήσουμε τί σημαίνει μελισσοκομία και να θέσουμε στην βάσανο της οργάνωσής της σε επαγγελματικό επίπεδο. Τί σημαίνει αυτό; Αν πιάσουμε την μελισσοκομία σε θεωρητικό επίπεδο και αποσυνθέσουμε όλες τις παραμέτρους που την συνθέτουν τότε θα μπορούμε να κοστολογήσουμε αφενός τις ενέργειες της αγροτικής εκμετάλλευσης , αφετέρου θα μπορούμε να εκμεταλλευτούμε την γνώση των επιστημόνων της μελισσοκομίας δια μέσου των βιβλίων της και να εφαρμόσουμε την μέθοδο που ταιριάζει στην δική μας εκμετάλλευση.

Για να το κάνουμε αυτό θα πρέπει να χωρίσουμε ένα λευκό φύλο χαρτί σε δύο μέρη. Στην πρώτη στήλη θα πρέπει να καθαρογράψουμε τι μελισσοκομική εκμετάλλευση έχουμε, σε τι εξοπλισμό βασιζόμαστε και τι μέσα διαθέτουμε ώστε να έρθει σε πέρας το έργο μας. Στην δεύτερη στήλη θα πρέπει να καθαρογράψουμε τι ζητούμε από την μελισσοκομία μας, από το μελισσοκομικό μας κεφάλαιο και την απόδοσή του και γενικά τι θέλουμε να κάνουμε. Σκοπός μας σε κάθε ενέργεια σχετική με την μελισσοκομία είναι η καταγραφή των πάντων.Η εκ των προτέρων οριοθέτηση των στόχων μας μπορεί με μια σειρά ενεργειών να γίνει εφικτή αφού συνυπολογίσουμε τους εξωγενείς παράγοντες που επηρεάζουν μια αγροτική εκμετάλλευση, όπως είναι η μελισσοκομία. Μόνο τότε θα μπορούμε να θέσουμε ένα βιώσιμο πλάνο με τους στόχους μας και σε βάθος οριοθετημένου χρόνου το πως αυτό μπορεί να γίνει εφικτό. Εκ των προτέρων ξεκαθαρίζω ότι η μελισσοκομία είναι μια απασχόληση, ερασιτεχνική ή επαγγελματική η οποία απαιτεί κεφάλαιο. Η συντήρηση του ζωϊκού πληθυσμού  μοιάζει αρχικά μικρής αξίας, όμως δεν είναι έτσι. Η απόδοση στην μελισσοκομία έρχεται δύσκολα με πολύ κόπο, χρόνο και χρήμα. Ο καθένας από εμάς, σύμφωνα με τις δυνατότητές του και η εν τέλη απόφαση του πόσο κόπο , χρόνο και χρήματα διαθέτουμε παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της εκμετάλλευσης.

Κατ’ αρχήν η μελισσοκομία είναι μια αγροτική εκμετάλλευση. Η απασχόληση με την φύση είναι εξ’ ορισμού μια διακινδυνευμένη υπόθεση. Παρότι η  μελισσοκομία, όπως και κάθε άλλη αγροτική εκμετάλλευση, βρίσκει εφαρμογή στον κύκλο της φύσης, στην ουσία εμπεριέχει πολλές μεταβλητές που δεν μπορούν εξ’ αρχής να συνυπολογιστούν ώστε να κοστολογηθεί με ακρίβεια. Μπορεί κάποιος να αφιερώσει , για παράδειγμα, κάποια από τα παραγωγικά μελίσσια του σε κάποια κύρια ανθοφορία, όπως το έλατο, και λόγω καιρού όχι μόνο να μην αποδώσει , αλλά και να χρειαστεί επιπρόσθετα έκτακτο κεφάλαιο για την συντήρησή τους. Αν δηλαδή βρέξει και συνεχίσει να βρέχει για μια βδομάδα, όχι μόνο δεν θα γίνει μελιτοσυλλογή , αλλά τα μελίσσια θα κλειστούν μέσα και αναλόγως την χρονική διάρκεια της κακοκαιρίας , θα πρέπει πιθανόν να τροφοδοτηθούν με γύρη ή ζαχαροζύμαρο για να διατηρήσουν τον παραγωγικό χαρακτήρα τους, στην καλύτερη περίπτωση, για όσο καιρό κρατήσει η κακοκαιρία. Σε ένα πιο απαισιόδοξο σενάριο, αν τα μελίσσια κλειστούν μέσα λόγο της κακοκαιρίας για αρκετές μέρες και δεν υπάρχουν οι προμήθειες σε γύρη και μέλι ή αντικατάστατά τους, τότε κινδυνεύουν να χαθούν εξολοκλήρου.Αμέσως μετά,στο πρώτο σενάριο θα πρέπει να μεταφερθούν σε γυρεοδοτική ανθοφορία για περαιτέρω τόνωση του πληθυσμού τους, μια και η απόδοση με το έλατο θα έχει χαθεί. Ο καιρός , δηλαδή , παίζει σημαντικό παράγοντα στις ενέργειες ενός μελισσοκόμου, μπορεί να προβλεφθεί σε γενικό επίπεδο και πρέπει πάντα να συνυπολογιστεί.

Όμως το συγκεκριμένο παράδειγμα που προανέφερα αφορά την επαγγελματική μελισσοκομία. Η μελισσοκομία στον κήπο μας μοιάζει να είναι πιο απλή υπόθεση με λιγότερο ρίσκο , αναλόγως πάντα του μεγέθους της μελισσοκομικής μας εκμετάλλευσης. Η επιλογή όμως του κήπου όπου θα βοσκούν οι μέλισσες παίζει τον πρωτεύοντα ρόλο. Σε αυτό το σημείο κάνουμε λόγο για σταθερή μελισσοκομία. Όμως η ανάγκη των μελισσών σε γύρη και νέκταρ είναι σημαντική για την διαβίωση και την ανάπτυξή τους. Άρα η εκ’ των προτέρων μελέτη του τόπου του μελισσοκομείου μας, του κήπου μας, του τόπου που θα εγκαταστήσουμε την οποιαδήποτε εκμετάλλευσή μας είναι το ήμισυ του παντός. Η μελέτη για τα είδη των ανθοφοριών που υπάρχουν στην ακτίνα δράσης της μέλισσας, τις εποχές που θα πρέπει και αν θα πρέπει να υποστηρίζουμε την διατροφή της με αντικατάστατα ή υποκατάστατα και η γενικότερη διαχείρηση των κενών ανθοφορίας των μελισσοσμηνών μπορεί να μας εξασφαλίσει ομαλή ανάπτυξη στις αποικίες μας και ικανοποιητική απόδοση της εκμετάλλευσής μας.

Επιπρόσθετα θα πρέπει να έχουμε εκ των προτέρων σε πρώτη ζήτηση τον κύριο και βοηθητικό εξοπλισμό μας για να διασφαλίσουμε την έγκαιρη επέμβασή μας όταν αυτό είναι απαραίτητο να γίνει. Άρα εκτός από τον κήπο που θα επιλέξουμε την εγκατάστασή μας, το χωράφι που θα έχουμε τις κυψέλες μας ή τα σημεία που θα τις μεταφέρουμε προσωρινά , θα πρέπει να έχουμε υποστηρικτικά μια αποθήκη, σε μέγεθος ανάλογη με την εκμετάλλευσή μας, ένα όχημα μεταφοράς των αποικιών μας, πάλι ανάλογο με το μέγεθος των μεταφορών μας και έναν χώρο της πρωτογενούς επεξεργασίας των προϊόντων που παράγουμε, αναλόγως της απόδοσης. Επομένως γίνεται ξεκάθαρο ότι ένας μελισσοκόμος έχει ανάγκη εγκαταστάσεων και μεταφορικών μέσων, όπως και του κύριου και βοηθητικού εξοπλισμού για να πετύχει τους στόχους του. Δεν απαιτείται, δηλαδή, μόνο το ζωϊκό κεφάλαιο.

Πάνω απ’ όλα όμως ο μελισσοκόμος πρέπει να πληρεί τα χαρακτηριστικά του φυσιοδίφη και του φυσιολάτρη. Τα πρώτα χαρακτηριστικά του μελισσοκόμου είναι η εξερεύνηση αυτού του υπέροχου πλάσματος, της μέλισσας, του τρόπου επιβίωσης, του κύκλου ζωής της, της κοινωνικής της συμπεριφοράς και της άγριας , μα όμορφης, θέσης της στην φύση. Πάνω απ’ όλα πρέπει να αγαπήσει αυτό το έντομο αφού πρώτα μάθει όσα μπορεί περισσότερα γι’ αυτό. Η αντίληψη του ότι ένας μελισσοκόμος συνεργάζεται με ένα έντομο θα πρέπει να αποτελέσει πυλώνα στην σειρά αποφάσεων που θα πρέπει να πάρει ώστε να γίνει μελισσοκόμος. Όμως δεν είναι ένα απλό έντομο που κεντρίζει μόνο. Η μέλισσα, ως γνωστόν , είναι ο κύριος επικονιαστής των εντομογαμών φυτών, συμβάλλοντας στην αναπαραγωγή των περισσοτέρων φυτών με τα οποία εκματαλλεύεται και τρέφεται ο άνθρωπος. Αποτελεί το κλειδί για την ομαλή λειτουργία της διατροφικής αλυσίδας και το μέλλον του ανθρώπινου είδους είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με αυτό το έντομο. Δυστυχώς, ο αυτοκαταστροφικός χαρακτήρας του ανθρώπου προς τέρψη του κέρδους συνεπάγει την καταστροφή του φυσικού πλούτου που μας χαρίζει η μητέρα Γη. Αυτό έχει άμεσο επακόλουθο στην μέλισσα. Και το μέλλον της φαίνεται να κινδυνεύει. Εκτός από τους εχθρούς και τις ασθένειες που απειλούν την μέλισσα, όχι αμελητέους σε αριθμό, η μέλισσα τελικά απειλείται από τον ίδιο τον άνθρωπο, αφενός με τις φυσικές καταστροφές , αφετέρου με τα νεονικοτινοειδή φυτοφάρμακα που οδηγούν στο “Σύνδρομο Κατάρρευσης Αποικιών” (CCD) για το οποίο θα μιλήσουμε σε ξεχωριστή ενότητα. Η ενημέρωση στους αγρότες που χρησιμοποιούν αυτά τα φυτοφάρμακα  καθίσταται εξαιρετικής σημασίας και η ευαισθητοποίηση όλων μας, είτε έχουμε άμεση είτε έμμεση σχέση με την μέλισσα έχει να κάνει τελικά με το μέλλον των παιδιών μας. Προσωπικά ανήκω στους ανθρώπους που πιστεύει ότι το ανθρώπινο είδος μπορεί να κινδυνεύει περισσότερο από την μέλισσα, αν τελικά δεν δώσουμε την πρέπουσα σημασία στην καταστροφή των φυσικών πόρων και στην χρησιμοποίηση τέτοιου είδους φυτοφαρμάκων. Η μέλισσα έχει επιβιώσει εκατομμύρια χρόνια πριν τον άνθρωπο , έπειτα από κοσμογονικές αλλαγές στο περιβάλλον της γης. Νομίζω δηλαδή ότι εν’ τέλη η μέλισσα θα επιβιώσει ως είδος. Εμείς κινδυνεύουμε.

Όμως η γνώση που απαιτείται για όλες αυτές τις πληροφορίες απαιτεί συνεχή επιμόρφωση πάνω στον κλάδο της μελισσοκομίας που στην χώρα μας εντάσσεται στις σχολές γεωπονίας, τους κλάδους της φυτικής παραγωγής και της εντομολογίας. Απαιτείται δηλαδή πολυδάπανη αφιέρωση στην γνώση που δεν αποκτάται εύκολα. Η κατανόηση της θεωρίας χρειάζεται και πρακτική. Και δεν σταματά ποτέ. Όμως η ενασχόληση με την μελισσοκομία, σας διαβεβαιώ , μόνο όμορφα τσιμπήματα για την ίδια την ζωή μπορεί να δώσει. Μπορεί να δώσει και γνώσεις που δεν έχουν σχέση με όλα τα παραπάνω, αλλά αφορά εργασίες που γίνονται στην αποθήκη, το μελισσοκομείο ή τις μεταφορές και εσωκλείονται σε αυτό το υπερσύνολο, τελικά, που καλούμε σύγχρονη μελισσοκομία. Ο μελισσοκόμος καλείται να είναι από ξυλουργός και τεχνίτης μέχρι εφευρέτης σε πολλές περιπτώσεις. Να είναι εξερευνητής της φύσης, του τρόπου με τον οποίο ζει η μέλισσα και να εφαρμόζει μεθόδους και πρακτικές που υποβοηθούν το πλάσμα αυτό να κάνει την δουλειά του για εμάς, εξασφαλίζοντάς της ένα υγιές περιβάλλον εργασίας. Μιλάω για περιβάλλον εργασίας καθώς η μέλισσα είναι ένα από τα πιο εργατικά πλάσματα στην φύση. Ένα τέτοιο πλάσμα θα μπορούσε να έχει σπίτι της μόνο ένα περιβάλλον εργασίας.

Σε αυτό το σημείο θα σας θέσω ένα πολύ απλό παράδειγμα το οποίο αναγκάστηκα να εφαρμόσω προκειμένου να προστατέψω τα πρώτα μου μελίσσια. Όταν λοιπόν απέκτησα τα πρώτα μου μελίσσια και επέλεξα τον τόπο προσωρινής τους διαμονής, ύστερα από την μετάγγισή τους στις γονοφωλιές, διαπίστωσα ότι το μέρος δεν ήταν κατάλληλο καθώς μετά από την πάροδο κάποιων ωρών υπήρχε έντονη ενόχληση των αποικιών από την κοινή σφίγγα , έναν θανάσιμο εχθρό της μέλισσας. Δεν είχα προμηθευτεί κάποια μεταλλικά πορτάκια προκειμένου να βοηθήσω τις κυψέλες στην άμυνα των αποικιών και είχα χάσει τα ξύλινα πορτάκια που συνοδεύουν τις κυψέλες στην μεταφορά.Αναγκάστηκα να φτιάξω μόνος μου, εντός λίγων ωρών, ξύλινα πορτάκια που θα περιόριζαν την είσοδο του εχθρού στις κυψέλες, ώσπου να μεταφέρω τα μελίσσια σε άλλη τοποθεσία ή να βρω την πηγή του κακού, τις σφιγγοφωλιές δηλαδή, και να τις καταστρέψω. Μελισσοκομικό κατάστημα με αυτά τα μεταλλικά πορτάκια δεν υπήρχε στην περιοχή μου και αναγκάστηκα με εφαρμογή απλών κανόνων γεωμετρίας και σχεδόν αρχάριας ξυλουργικής χειροτεχνίας να κάνω προσωρινά την δουλειά μου. Αυτή η γνώση δεν διδάσκεται σε κανένα βιβλίο. Η ανάγκη σε κάνει εφευρέτη. Πιστέψτε με, όσοι τελικά ασχοληθείτε με αυτό το επάγγελμα θα έρθετε πολλές φορές και με ποικίλους τρόπους στην θέση μου.

Παραπάνω σας έκανα λόγο για κήπο, χωράφι και μεταφορές. Αυτά συνοψίζονται στον καθορισμό του αν η μελισσοκομία μας θα είναι στατική , σταθερή δηλαδή ή νομαδική. Αν τελικά αποφασίσει κάποιος να γίνει μελισσοκόμος θα πρέπει να επιλέξει, όπως είπαμε πιο πάνω τον τόπο διαμονής των κυψελών του και αν θα εκμεταλλευτεί ανθοφορίες σε αυτή την περιοχή ή θα ακολουθήσει κάποιες κύριες ανθοφορίες. Στην σταθερή μελισσοκομία, στην εκμετάλλευση δηλαδή του μελισσοκομικού κεφαλαίου σε σταθερό σημείο, καλό θα ήταν να έχει υπόψιν του την μελισσοκομική χλωρίδα της περιοχής εντός της ακτίνας δράσης των αποικιών του και να προτιμήσει περιοχή με διαδοχικές γυρεοδοτικές ανθοφορίες και μελιτοφορίες. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα εξασφαλίσει ομαλή και υγιή ανάπτυξη των αποικιών του χωρίς αντικατάστατα ή υποκατάστατα διατροφής των μελισσών. Είναι δηλαδή σαν να επιλέγεις ένα τόπο όπου θα τάιζες ένα μωρό με μητρικό γάλα και όχι με γάλα κονσέρβα. Αν τέτοια δυνατότητα δεν υπάρχει, τότε θα πρέπει ο μελισσοκόμος να μεταφέρει τις αποικίες του σε κύριες ανθοφορίες διαδοχικά για μια ομαλή εξέλιξη και απόδοση του μελισσοκομικού του κεφαλαίου.Σε κάθε περίπτωση η μεικτή γεωργική εκμετάλλευση, δηλαδή μια εκμετάλλευση του αγρότη όχι μόνο με αγροτική απασχόληση , αλλά και μελισσοκομία, δεν αποδίδει οφέλη προς την διαχείριση των παραγόμενων προϊόντων της μιας εκμετάλλευσης προς την άλλη, παρόλο που υπάρχουν πολλοί αγρότες που είναι και μελισσοκόμοι. Κάποιος δηλαδή που έχει αιγοπρόβατα μπορεί να καλλιεργήσει την τροφή τους. Κάτι αντίστοιχο με την μελισσοκομία δεν συμβαίνει, ούτε τα προϊόντα της κυψέλης μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην γεωργία ή την κτηνοτροφία.

Παρόλα αυτά η μελισσοκομία της χώρας μας παράγει εξαιρετικά προϊόντα κυψέλης που συνεχώς κερδίζουν έδαφος και αναγνώριση στο εξωτερικό. Τα προβλήματα του κλάδου είναι πολλά, με τα οποία θα ασχοληθούμε εκτενέστερα σε επόμενη ενότητα. Αυτά τα προβλήματα όμως δεν αφήνουν την ελληνική μελισσοκομία να κάνει μια στροφή προς την εξωστρέφεια για να πάρει την θέση που πραγματικά της αξίζει. Η μελισσοχλωρίδα είναι από τις πιο πλούσιες στην Ευρώπη και διεθνώς αναγνωρισμένη ανά τον κόσμο. Η παραγωγή είναι περιορισμένη , όμως είναι εξαιρετικής ποιότητας. Ίσως τα δειλά βήματα που γίνονται για την αναγνώριση των προϊόντων κυψέλης της χώρας μας να χρειάζονται υποβοήθηση και τόνωση του επιχειρηματικού προσανατολισμού. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων , σχεδόν μετρημένων στα δάχτυλά μας, η μελισσοκομία στην χώρα μας χαρακτηρίζεται ως οικοτεχνία. Μεγάλο μέρος των παραγωγών διακινούν τα προϊόντα τους οργανωμένοι σε οικογενειακές επιχειρήσεις. Υπάρχουν και παραδείγματα συντεχνιών, συλλόγων και συνεταιρισμών με όλα τα οφέλη που συνεπάγονται. Όμως τελικά η περιορισμένη παραγωγή και η έλλειψη ταυτότητας στα ελληνικά μέλια και τα άλλα προϊόντα κυψέλης δημιουργούν αυτό το θολό οργανωτικά τοπίο που αντικατοπτρίζει την μελισσοκομική πραγματικότητα. Είμαστε η χώρα που πυκνοκατοικείται από κυψέλες όμως η συγκέντρωση του μεγαλύτερου μέρους αυτών είναι σε λίγους αναλογικά μελισσοκόμους. Πρόσφατα δημοσιεύματα φέρουν την έρευνα ότι πολλοί νέοι μελισσοκόμοι εγκαταλείπουν τον κλάδο και  υπάρχει συσσώρευση μελισσοκομικού κεφαλαίου σε μεγαλύτερες μελισσοκομικές εκμεταλλεύσεις. Αν και υπάρχει ολοένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για την μελισσοκομική τέχνη και την ενασχόλησή της ως διέξοδο από την κρίση, ωστόσο αμφίβολο είναι αν όλες οι προσπάθειες  εξελιχθούν σε υγιείς μελισσοκομικές επιχειρήσεις. Σε αυτό συμβάλει σαφώς και η έλλειψη ουσιαστικού προσανατολισμού στην πολιτική ανάπτυξης του κλάδου.

Σε αυτό το σημείο οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την αξία της παράδοσης που διασώζει την μελισσοκομία στις τρικυμίες των καιρών. Υπάρχουν σε όλη την χώρα διάσπαρτα παραδοσιακές μελισσοοικογένειες δεύτερης και τρίτης γενιάς μελισσοκόμων που συνεχίζουν την ενασχόληση με την μελισσοκομία. Η πολύχρονη απασχόλησή τους με την μέλισσα, η συνεργασία μεταξύ τους , συνήθως, αποδίδει εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα. Η συνέπεια στην μελισσοκομία παίζει σημαντικό ρόλο και ο ορισμός της παράδοσης μέσα από τις πρακτικές και τις μεθόδους που εφαρμόζονται εμπειρικά, πια, όλα αυτά τα χρόνια, εγγυώνται ένα αποτέλεσμα που ικανοποιεί τον καταναλωτή. Αυτό βέβαια δεν αποκλείει την φρεσκάδα των αυτοδημιούργητων νέων μελισσοκόμων, ούτε κλείνει τις πόρτες στις εξελίξεις του κλάδου. Είμαι της άποψης ότι η Ελλάδα παράγει εξαιρετικά προϊόντα και στα κορυφαία της είναι και τα προϊόντα κυψέλης. Όμως η οργάνωση και η διατήρηση της συνέπειας από πλευράς επαγγελματιών του κλάδου μας θα μας οδηγήσει στην αναγνώριση των κόπων μας. Ο καταναλωτής είναι σε θέση πλέον να διαχωρίζει το καλύτερο και το  πιο ωφέλιμο γι’ αυτόν. Η ελληνική μελισσοκομία είναι παραδοσιακά ανώτερη από τις μελισσοκομίες ξένων χωρών και ο μόνος ανταγωνισμός που έχει είναι αθέμιτα τα χτυπήματα “κάτω από την ζώνη”, όπως οι ελληνοποιήσεις προϊόντων τρίτων χωρών από επιτήδειους. Η ταυτοποίηση των προϊόντων είναι ένα σημαντικό βήμα και οι βαθμίδες ελέγχου στα προϊόντα προς πώληση υπόσχεται ένα καίριο χτύπημα αυτού του φαινομένου. Την χρονική στιγμή που γράφεται το παρόν άρθρο δρομολογούνται οι διαδικασίες για την θέσπιση κριτηρίων ποιοτικού ελληνικού βασιλικού πολτού και γύρης , ενώ γίνεται εδώ και καιρό αγώνας για κατηγοριοποίηση προϊόντων Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης μελιών από μοναδικές περιοχές της χώρας μας. Τουλάχιστον στο μέλι υπάρχουν τα ποιοτικά κριτήρια που παρουσιάζουν την ποιότητά του και φανερώνουν τις ενέργειες του παραγωγού και του συσκευαστή μέχρι τον τελικό καταναλωτή. Σε ξεχωριστή ενότητα θα μιλήσουμε για το ποια είναι τα κριτήρια αυτά. Με όλα αυτά , καταλήγω, ο συγκερασμός της παράδοσης με την σύγχρονη τεχνολογία και την ασφάλεια των προϊόντων υπόσχονται αναβάθμιση της ελληνικής μελισσοκομίας στον παγκόσμιο χάρτη.

Όμως για να φτάσουμε στο σημείο να μιλάμε για προϊόντα , θα πρέπει να περάσουμε το σημείο που ονομάζεται παραγωγή. Και η παραγωγή των μελισσοκομικών προϊόντων αποδοτικά δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ο υποψήφιος μελισσοκόμος πρέπει να έχει κατά νου ότι τις πρώτες χρονιές όχι μόνο υπάρχει η περίπτωση να μην παράγει τίποτα, αλλά ίσως να χρειαστεί να επενδύσει περισσότερο κεφάλαιο μόνο για να μάθει περισσότερα. Η πρακτική μελισσοκομία είναι πολύτιμη υπόθεση και σε αυτήν ο μελισσοκόμος είναι , στις περισσότερες περιπτώσεις, μόνος του. Τουλάχιστον θα πρέπει να έχει κατά νου ότι η απόδοση της μελισσοκομίας του θα έχει την ανέλιξη που επιθυμεί κλιμακωτά. Όσο θα οργανώνει την μελισσοκομία του και στο σημείο που ονειρεύεται να την φτάσει, ξεκινώντας πάντα από το μηδέν, και με μικρά σταθερά βήματα, ο νέος μελισσοκόμος θα έχει την χαρά να απολαμβάνει την επίτευξη των μικρών του στόχων με την πάροδο του χρόνου. Γενικά στην μελισσοκομία απαιτείται υπομονή και επιμονή και επειδή έχει διαστήματα σιγής, εφόσον η ανάπτυξη των μελισσοσμηνών είναι σε μια ορισμένη περίοδο του έτους, ο χρόνος μοιάζει μερικές στιγμές να μην περνά. Αυτό βέβαια έχει θετική επίδραση στην μελισσοκομική πορεία καθώς ο μελισσοκόμος έχει την πολυτέλεια να προγραμματιστεί και να σκεφτεί το πλάνο της εκμετάλλευσής του. Χρονιά με την χρονιά, αν έχει καταφέρει να βγάζει κάποιο κέρδος από αυτήν την ενασχόληση, χρειάζεται να επανεπενδύει στην εκμετάλλευσή του ποσά για να μεγαλώνει το μέγεθός της. Με αυτόν τον τρόπο θα την φτάσει στο σημείο που ήθελε εξαρχής, στο σημείο που αντέχει ψυχικά ,σωματικά και οικονομικά.

Όλο αυτό το διάστημα ο μελισσοκόμος διαβάζει και ενημερώνεται. Όχι επειδή υποχρεούται, αλλά επειδή διψά για περισσότερη γνώση. Δοκιμάζει και πολλές φορές υπό την σκέψη της αποτυχίας επιμένει. Στο τέλος καταλήγει και συνεχίζει. Αυτή είναι οι δουλειά μας. Τα τελευταία χρόνια η μελισσοκομία εξελίσσεται. Πλήθος από νέα προϊόντα που την αφορούν θέτουν τις βάσεις για ανέλιξη και επιτυχία. Όμως κάθε νέα ιδέα απαιτεί χρόνο δοκιμής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τελευταία οι πλαστικές κυψέλες με τις απόψεις να διίστανται. Επειδή είμαστε ένα μικρό χωριό κάποια στιγμή το εκάστοτε προϊόν θα περάσει από το ωριμαντήριο της σκέψης, της δοκιμής και του αποτελέσματος και απαιτεί εκ νέου χρόνο για να διαδοθεί η πληροφορία και να γίνει ευρέως γνωστή. Τότε θα πούμε ότι το εκάστοτε προϊόν θα γίνει αποδεκτό από τους έλληνες μελισσοκόμους.

Όμως σε αυτό το σημείο πρέπει να κάνουμε λόγο για τους κινδύνους και την κινδυνολογία. Κάθε νέο προϊόν , όταν γίνεται ευρέως γνωστό από τις μελισσοσυζητήσεις μας ,είτε ιδίοις όμασι είτε μέσω διαδικτύου εγκυμονεί κινδύνους. Τελευταία , για παράδειγμα, το οξαλικό οξύ κέρδιζε την προτίμησή μας στην μάχη ενάντια στο βαρρόα, έναν από τους σημαντικότερους εχθρούς των αποικιών μας. Όμως φτάνουν στα αυτιά μας ολοένα και αυξανόμενες περιπτώσεις με απώλειες μελισσοσμηνών χωρίς να γίνεται ξεκάθαρο αν αυτό συμβαίνει από λανθασμένη χρήση του ή από προϊόν που παραπλανά τον καταναλωτή μελισσοκόμο. Και προπάντων βρισκόμαστε σε ένα σημείο που δεν είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε πλήρως την γνώση γιατί δεν είμαστε οι παρασκευαστές του οξαλικού οξέως και αποδεχόμαστε ό,τι μας σερβίρεται και ό,τι ακούμε. Άρα φιλτράρουμε ό,τι μπορούμε να μάθουμε και καταλήγουμε τις επόμενες ενέργειές μας. Όμως η επιλογή μας για το προϊόν αυτό ,παρόλο που έχει οδηγήσει αρκετούς μελισσοκόμους σε απώλεια κεφαλαίου, θα κριθεί με την πάροδο του χρόνου. Γι’ αυτό εγκυμωνούνται κίνδυνοι. Και όλη αυτή η γνώση που απαιτείται , ένας νέος μελισσοκόμος δύσκολα θα την αποκτήσει, έμπρακτα, και πολλές φορές θα χρειαστεί να πληρώσει και το τίμημα, άλλες φορές μικρό και άλλες φορές μεγάλο. Σε κάθε περίπτωση ο υποψήφιος μελισσοκόμος με ένα μόνο απλό σεμινάριο δεν θα του μάθει μελισσοκομία, αφού δεν είναι σε θέση αν αυτό που του δίδεται στο εκάστοτε παράδειγμα είναι σωστό ή λανθασμένο.

Άλλωστε σε κάθε περίπτωση η μελισσοκομία έχει λίγους, απλούς κανόνες. Η πολυσύνθετη εφαρμογή τους όμως μας οδηγεί σε λογικά συμπεράσματα, λάθη, απώλειες ή υψηλές αποδόσεις, σωστούς χειρισμούς και μεθόδους. Όλα ξεκινούν από τους απλούς κανόνες της μελισσοκομίας. Αυτή είναι η βάση. Από κει και έπειτα υπάρχει ένα δαιδαλώδες συγκρότημα χειρισμών για κάθε κατά περίπτωση παράγοντα που επηρεάζει την εκμετάλλευσή μας. Για παράδειγμα η μέθοδος Χαλκιά που προϋποθέτει την κάθετη ανάπτυξη πολύ μεγάλων αποικιών για εντατική μελιτοσυλλογή βασίζεται στην λογική, τους απλούς κανόνες της μελισσοκομίας όμως εγκυμωνεί κινδύνους, δύσκολους χειρισμούς και προ πάντων αποτελεί ένα τόλμημα που θα το επιλέξουν λίγοι λόγω της δυσκολίας της. Η επιλογή δηλαδή της εκάστοτε μεθόδου απαιτεί δοκιμή , αν θέλουμε να είμαστε ακριβοδίκαιοι όμως λίγοι θα θυσιάσουν τμήμα των παραγωγικών μελισσιών του για μια τόσο δύσκολη σε χειρισμό μέθοδο.

Ο νέος μελισσοκόμος, λοιπόν, έχει πολλά να μάθει και πολλές συμπληγάδες να αποφύγει. Γι’ αυτό και η αμφισημία της μελισσοκομίας, που ευδοκιμεί σε συλλογικό επίπεδο, ενώ  είναι και  προσωπική ευθύνη του καθενός, είναι τόσο γοητευτική. Ο καιρός, οι ανθοφορίες, οι γυρεοδοσίες, οι εχθροί και οι ασθένειες, οι οικονομικές δυσκολίες της εποχής μας είναι κάποιοι από τους παράγοντες που θα επηρεάσουν την έκβαση της προσπάθειας. Κάποιος μελισσοκόμος μου είχε πει όταν ξεκίνησα ότι αν ο νέος μελισσοκόμος πάρει μελίσσια υγιή στην αρχή της πορείας του, τότε έχει πολλές πιθανότητες να πετύχει τις πρώτες χρονιές. Μου πήρε αρκετό καιρό να κατανοήσω τί ήθελε να πει. Ο ολοκαίνουριος εξοπλισμός και η όρεξη του νέου μελισσοκόμου για τα πεπραγμένα οδηγούν στην σωστή πορεία προς την επιτυχία. Είναι δηλαδή εξ’ ορισμού ένας πρωτόπειρος μελισσοκόμος απαλλαγμένος από ασθένειες και με μεγάλη όρεξη για να δουλέψει. Είναι γοητευμένος να ανακαλύψει και να κατακτήσει το οικοδόμημα που λέγεται μελισσοκομία. Όμως επειδή όλα έχουν φθίνουσα πορεία , μέχρι το σημείο ισορροπίας όλων αυτών, καλό θα ήταν ο υποψήφιος μελισσοκόμος να κάνει τα πρώτα του βήματα μικρά και δειλά. Άλλωστε η ανακάλυψη και η κατάκτηση θα είναι εκεί για να τον περιμένει.

Advertisements

Αποτελέσματα της χρήσης των Ενεργών Μικροοργανισμών στην μελισσοκομία.

Εικόνα από ecotimes.gr

Εικόνα από ecotimes.gr

Πριν δύο χρόνια απέκτησα 10 παραφυάδες των τεσσάρων πλαισίων και μπήκα  στο στίβο της μελισσοκομίας.
Η γνωριμία με τους ΕΜ (ενεργούς μικροοργανισμούς) έγινε το 2008 σε σεμινάριο της Κωνσταντίνας Ζαφειροπούλου ( εταιρεία emhellas) στην Παλαιόχωρα Χανίων, όπου εκεί οι συμμετέχοντες είδαμε τα εντυπωσιακά αποτελέσματα της χρήσης τους στα θερμοκήπια του βιοκαλλιεργητή Νίκου Θεοδωράκη .
Έτσι λοιπόν ξεκινώντας στην πράξη την μελισσοκομία την άνοιξη του 2010, χρησιμοποίησα τους ΕΜ εξαρχής και σχεδόν αδιάλειπτα έως σήμερα στην καθημερινή μελισσοκομική πρακτική.
Τι είναι όμως οι ΕΜ και πώς η δράση τους ωφελεί την φύση;
Οι ΕΜ ανακαλύφθηκαν το 1968 από τον Dr. TERUO HIGA, Ιάπωνα καθηγητή γεωργικού Πανεπιστημίου ως μια εναλλακτική λύση στη χρήση χημικών ουσιών στη γεωργία.
Οι Ενεργοί Μικροοργανισμοί (ΕΜ), είναι ένα μείγμα διαφόρων ωφέλιμων μικροοργανισμών που αποτελείται κυρίως από βακτήρια γαλακτικού οξέος, φωτοσυνθετικά βακτήρια, διάφορα είδη μαγιάς και ζυμομύκητες.
To ιδιαίτερο στην  ανακάλυψη του Dr. HIGA είναι ότι ενώ οι ίδιοι οι μικροοργανισμοί υπάρχουν μεμονωμένοι στη φύση και η δράση τους είναι περιορισμένη, συγκεντρωμένοι σε κατάλληλο μείγμα παρουσιάζουν πολλαπλάσια συνεργιστική δράση.
Οι βάκιλοι φωτοσύνθεσης, οι γαλακτοβάκιλοι, οι ζυμομύκητες και τα ωφέλιμα actinomyces στους ΕΜ είναι ομάδες μικροοργανισμών οι οποίες παράγουν χρήσιμα υλικά για τον άνθρωπο, τα ζώα και τα φυτά.
Με τους μικροοργανισμούς παράγονται προϊόντα μεταλλαγής της ύλης, όπως
χειλικές ουσίες, αντιβιοτικά, φυσικές ορμόνες, βιταμίνες, ένζυμα, αντιοξειδωτικές ουσίες οι οποίες είναι δυνατόν να απορροφηθούν άμεσα από τα φυτά.
Αυτά τα προϊόντα είναι σε θέση να διεγείρουν την ανάπτυξη των φυτών και να αυξήσουν τη φυσική αντίσταση του εδάφους των φυτών και των ζώων, αναστέλλοντας έτσι τις ασθένειες.
Αρμονική αλληλεξάρτηση λακτοβάκιλων και μελισσών.
Οι λακτοβάκιλοι κατοικούν ως φυσική χλωρίδα στον πρόλοβο των μελισσών, παράγοντας γαλακτικό οξύ, αντιμικροβιακές ουσίες όπως οργανικά οξέα, υπεροξείδιο του υδρογόνου και αντιμικροβιακά πεπτίδια που προστατεύουν τις μέλισσες από διάφορους παθογόνους μικροοργανισμούς.
Η αποθηκευμένη γύρη γνωστή ως μελισσόψωμο περιέχει λακτοβάκιλους οι οποίοι συντελούν μάλιστα στην παραγωγή του και μαζί με τα προϊόντα του μεταβολισμού τους που προαναφέραμε μεταφέρονται στις προνύμφες με τις παραμάνες μέλισσες.
Έχει αποδειχτεί με επιστημονικές έρευνες ότι η χλωρίδα αυτή που σταδιακά μέσω της διατροφής δημιουργείται στον πεπτικό σωλήνα της προνύμφης και του όξινου pH που δημιουργεί, μπορεί να δράσει αποτελεσματικά κατά της βλάστησης και του πολλαπλασιασμού των σπορίων του βάκιλου της Αμερικανικής και Ευρωπαϊκής σηψηγονίας (Paenibacillus larvae και Melissococcus pluton), προφυλάσσοντας έτσι το μελίσσι από την μόλυνση.
Η φυσική αυτή χλωρίδα των μελισσών δηλητηριάζεται από την υπέρμετρη χρήση ζαχαρούχων τροφών, καθώς εκτός από το φυσικό νέκταρ και το μέλι, όλα τα σάκχαρα που χρησιμοποιούν οι μελισσοκόμοι ως υποκατάστατα θανατώνουν τους λακτοβάκιλους.
Έτσι τα μελίσσια μας αδυνατίζουν χάνοντας ένα σημαντικό σύμμαχο τους στην αντιμετώπιση ασθενειών, καθώς τα οργανικά οξέα των λακτοβάκιλων εμποδίζουν την βλάστηση των σπορογόνων βακτηρίων.
Πως βοηθάνε οι Εμ τις μέλισσες;
Οι ενεργοί μικροοργανισμοί οι οποίοι περιέχουν κυρίως βακτήρια του γαλακτικού οξέος, δρουν με παρόμοιο τρόπο  με τους λακτοβάκιλους όσον αφορά την ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού των μελισσών . Είναι σαν να λέμε μία προ βιοτική τροφή για τις μέλισσες η οποία βοηθάει στην διατήρηση καλής χλωρίδας στο γαστρεντερικό σύστημα της μέλισσας η οποία έμμεσα βοηθάει στην αντιμετώπιση των ασθενειών.
Αυτός είναι ο ένας τρόπος με τον οποίο δρουν στο μελίσσι οι Εμ μέσω της προσθήκης τους από τον μελισσοκόμο στην τροφή των μελισσών και την διάχυση τους με την τροφάλλαξη σε όλο το σμήνος.
Ο δεύτερος τρόπος που στηρίζουν την υγεία των μελισσών είναι η απευθείας απολυμαντική δράση τους στο εσωτερικό της κυψέλης, καθώς το όξινο pH των ΕΜ, τα βακτήρια του γαλακτικού οξέος και  τα οργανικά οξέα που περιέχουν, καταπολεμούν τα σπόρια της Nosema apis, Nosema ceranae, Αμερικανικής σηψηγονίας και τις βλαστικές μορφές της Ευρωπαϊκής σηψηγονίας με το ψεκασμό τους σε κυψέλες, κερήθρες, πλαίσια και εξοπλισμό.
Προσωπικές εμπειρίες από την χρήση των Εμ και ενδεικτική χρήση τους.
Χρησιμοποίησα αρχικά το προϊόν Εμ1 την άνοιξη του 2010 ( ΕΜ1:ενεργοί μικροοργανισμοί από τους οποίους με αναερόβια ζύμωση παρασκευάζεται το
ΕΜα) στο σιρόπι τροφοδοσίας σε αναλογία 0.5-2%.
Το σιρόπι τραβιότανε με όρεξη από τις παραφυάδες, οι οποίες γίνανε πολυπληθή σμήνη και σύντομα διαπίστωσα ότι χρειαζόμουν μεγαλύτερη ποσότητα διαλύματος μικροοργανισμών προκειμένου να καλύψω τις υγρές τροφοδοσίες.
Έτσι παρασκεύασα το ΕΜα και ξεκίνησα προσθήκη στο σιρόπι τροφοδοσίας σε διάφορες περιεκτικότητες και ποσότητες πειραματικά, από 1 % v/v μέχρι και 10% v/v, από 250-1000 ml σιροπιού κάθε φορά ενώ για μεγάλα χρονικά διαστήματα τροφοδοτούσα κάθε μέρα.
Ποτέ δεν έτυχε να δω κάτι ανησυχητικό στα σμήνη, όμως παρατήρησα ότι για συγκεντρώσεις Εμα, μεγαλύτερες από 2,5% v/v μειώνεται η προθυμία των μελισσών να τραβήξουν το σιρόπι από τον τροφοδότη, σε μεγάλου όγκου τροφοδοτήσεις.
Τα μελίσσια ξεχειμώνιασαν όλα υγιή με μεγάλους πληθυσμούς μελισσών, παρά την μεγάλη προσβολή βαρρόα που είχα λόγω μη έγκαιρης καταπολέμησης και βοηθήσανε με γόνους και πληθυσμούς να φτιάξω άλλα 20 δεκάρια μελίσσια το ίδιο καλοκαίρι από 5 παλιές μέλισσες που μου χάρισαν.
Την επόμενη μελισσοκομική χρονιά το 2011 και έκτοτε χρησιμοποιώ το EMα αδιάλυτο με απευθείας ψεκασμό των μελισσών κατά το τέλος κάθε επιθεώρησης πάνω στα πλαίσια και για απολύμανση πάνω σε κυψέλες, κερήθρες και εξοπλισμό.
.
Η κάθε δόση ανα μελίσσι είναι προσεγγιστικά 20 ml, χωρίς όμως να υπάρχει περιορισμός στην ποσότητα που μπορούμε να δώσουμε, καθώς μπορούμε κυριολεκτικά να κάνουμε το σμήνος μπάνιο (!) χωρίς να έχουμε κανένα πρόβλημα.
Οι μέλισσες αρχικά συμπεριφέρονται όπως κατά τον ψεκασμό με νερό, ηρεμούν και κρύβονται κάτω από τα πλαίσια. Στην περίπτωση όμως του ψεκασμού με Εμα, ανεξαρτήτως εποχής αν καθυστερήσουμε λίγα δευτερόλεπτα θα δούμε εκατοντάδες συλλέκτριες να έχουν ανεβεί πάνω στα πλαίσια και να τραβάνε αυτούσιο το διάλυμα χωρίς αυτό να περιέχει ίχνος ζάχαρης.
Χρησιμοποιώ επίσης το EMα στη διεγερτική τροφοδοσία σε ποσότητες σιροπιού
150-250 ml ανά μελίσσι και σε περιεκτικότητες 1-2,5% v/v .
Παρατηρήσεις- ιστορικό ασθενειών.
Τα μελίσσια έπειτα από δύο τρύγους πέρυσι στο θυμάρι ξεχειμώνιασαν σε μέρος με υψηλή υγρασία  (με έντονη προσβολή από το  Nosema ceranae στο ιστορικό της περιοχής), παρόλαυτα οι απώλειες ήταν γύρω στο 10% και οι περισσότερες αφορούσανε αδύνατα μελίσσια στα 3-4 πλαίσια.
Είχα νωρίς φέτος ενδείξεις προσβολής από το  Nosema ceranae σε ένα δυνατό δεκάρι μελίσσι που βρισκόταν σε σκιά μεγάλο μέρος της μέρας και σε τρία των
5-6 πλαισίων, τα οποία διέλυσα και αξιοποίησα τις βασίλισσες τους.
Σηψηγονίες δεν εμφανίστηκαν καθόλου έως τώρα στο μελισσοκομείο, ενώ είχα πέρυσι ένα περιστατικό ασκοσφαίρωσης σε μελίσσι από αφεσμό .
Αντιβιοτικά δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ στις μέλισσες, παρά τις παραινέσεις μελισσοκόμων για «προληπτική» χρήση τους τον Μάρτιο για το
Nosema ceranae και τον Σεπτέμβρη για την Αμερικανική σηψηγονία.
Σύνοψη-Επίλογος
Το χρονικό διάστημα που έχω τις μέλισσες είναι βραχύ και ο αριθμός των σμηνών (περίπου 60) μικρός για στατιστική επεξεργασία και σίγουρα αποτελέσματα.
Να ξεκαθαρίσω στο σημείο αυτό πως δεν έχω κάποιο οικονομικό όφελος από την παρούσα δημοσίευση και δεν θα την πραγματοποιούσα αν δεν υπήρχε το έντονο ενδιαφέρον συναδέλφων μελισσοκόμων για το πώς να χρησιμοποιήσουν ένα βιολογικό σκεύασμα όπως οι ΕΜ ενάντια στις ασθένειες των μελισσών.
Το κόστος παρασκευής και αγοράς του ΕΜα είναι σχετικά μικρό αφού τα υλικά για να φτιάξεις 30 λίτρα ΕΜα στοιχίζουν περίπου 35 ευρώ και για κάποιους μελισσοκόμους αυτή η ποσότητα μπορεί να φτάσει για όλη τη μελισσοκομική χρονιά. Ο εξοπλισμός για τη ζύμωση είναι μία αντίσταση ενυδρείου, ένα πλαστικό δοχείο κατάλληλο για τρόφιμα και ένα πεχαμετρικό χαρτί για τον τελικό έλεγχο της ζύμωσης.
Μπορούμε πριν την ζύμωση να προσθέσουμε λίγα κλωνάρια από αρωματικά βότανα, πχ φασκομηλιά, ρίγανη, θυμάρι, ακόμα πιπερόνι ή και σκόρδο, για να κάνουμε το διάλυμα ΕΜα πιο αποτελεσματικό  ενάντια στη Νοζεμίαση, ενώ μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αποτελεσματικά το παρασκεύασμα μας, αντί για εσάνς στις συνενώσεις και στις προσθήκες νέων βασιλισσών στα σμήνη.
Ελπίζω να φανεί χρήσιμο το παρόν δημοσίευμα  και εύχομαι στους συναδέλφους μελισσοκόμους μία καλή μελισσοκομική χρονιά.»

Λευτέρης Παναγιωτάκης
Χημικός-Μελισσοκόμος


Το παρόν άρθρο αναδημοσιεύεται από το animalproduction.wordpress.com

 

Νέα χρονιά με το βλέμμα μας στους στόχους μας! Καλή χρονιά!

hny

 

Καλή χρονιά αγαπητοί φίλοι! Με υγεία πάνω απ’ όλα και με δυνατά μελίσσια!

Η μελισσοχρονιά έχει ήδη ξεκινήσει από το φθινόπωρο, όμως η χρονιά για μας τους ανθρώπους ξεκινά από απόψε. Γεμάτοι όνειρα ατενίζουμε το μέλλον και σχεδόν αδημονούμε να περάσει ο καιρός που θα μας βάλει μέσα στο επίκεντρο των μελισσοκομικών πραγμάτων, καθότι είμαστε ανήμποροι αυτήν την εποχή να κάνουμε το οτιδήποτε σχετικό με την μελισσοκομία. Δεν σας κρύβω ότι αυτήν την στιγμή που γράφω αυτήν την ανάρτηση δεν έχει αλλάξει ακόμα ο χρόνος, έξω χιονίζει και η σκέψη μου είναι στα μελίσσια. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί έχουν την ίδια σκέψη και καθησυχαζόμαστε όλοι από το γεγονός ότι η μέλισσα έχει επιβιώσει από πολύ δυσκολότερους χειμώνες. Άλλωστε η καλοκαιρία των Χριστουγέννων κάθε άλλο παρά φυσιολογική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. Όμως αν όλα έχουν λειτουργήσει ρολόι το φθινόπωρο, τα μελίσσια έχουν ανανεώσει τους πληθυσμούς τους και μάζεψαν γύρη, σε συνδυασμό με την καλοκαιρία των προηγούμενων ημερών θα άργησαν να ξεγονιάσουν. Δυνατά μελίσσια στην διαχείμαση μαζί με την τροφοδοσία ζαχαροζύμαρου οδηγούν τα μελίσσια στην άνοιξη με ασφάλεια. Τα χιόνια πολλές φορές προστατεύουν τις κυψέλες από τους δυνατούς κρύους ανέμους. Έχουμε ξαναπεί ότι η δουλειά μας είναι στην αποθήκη αυτόν τον καιρό. Ανανέωση του εξοπλισμού, ανακατασκευές, προετοιμασία είναι στις άμεσες αρμοδιότητές μας τέτοιον καιρό. Τέλος αυτού του μήνα θα ανοίξουν και οι αμυγδαλιές και οι πρώτες πτήσεις δεν θα αργήσουν να έρθουν ιδιαίτερα στις Αλκυονίδες ημέρες.

Βρίσκομαι σε πειρασμό να ξεκινήσω αναρτήσεις με μελισσοκομικούς χειρισμούς ανά μήνα για τους νεότερους μελισσοκόμους, όμως δεν θα το κάνω (ακόμα) καθότι το διαδίκτυο είναι γεμάτο από δαύτους και μερικά από αυτά τα κείμενα είναι εξαιρετικά. Δεν θέλω να το παίξω δάσκαλος και, όπως έχω ξαναπεί, πάντα το φιλτράρισμα όλων όσων διαβάζουμε θα μας μάθει πολλά πράγματα.Άλλωστε κάθε φορά που βλέπεις ανθισμένα τοπία μια ελπίδα ότι όλα καλά θα πάνε σε διακατέχει. Εχθές όπως επέστρεφα στην βάση μου από ταξίδι, στις άκρες του δρόμου το ξυνάκι ήταν ανθισμένο.Η σκέψη είναι πάντα στα μελίσσια και σχεδόν ονειρεύτηκα πότε θα φτάσει η άνοιξη να αρχίσουμε δουλειά μαζί με τις μέλισσες, τους συνεργάτες μας. Αυτό που έχω σκοπό να κάνω, για αυτό εδώ το blog είναι να επικεντρωθώ στην επαγγελματική μελισσοκομία και το πως μπορεί αυτή να γίνει αποδοτική. Η σχέση δηλαδή τιμής και απόδοσης να έχει λόγο μεγαλύτερο του ενός. Γιατί οι εποχές είναι δύσκολες και η ενασχόληση με την μελισσοκομία προϋποθέτει συνεχή καταβολή όχι αμελητέων κεφαλαίων. Αυτός είναι ένας καλός τρόπος να παραμείνει κάποιος μελισσοκόμος. Και το λέω γιατί σύμφωνα με δημοσίευμα του Μελισσοκομικού Βήματος και σχετικό άρθρο υπάρχει αύξηση του αριθμού μελισσοσμηνών , αλλά μείωση των μελισσοκόμων, που σημαίνει ότι υπάρχει μία συγκέντρωση μελισσοκομικού κεφαλαίου στους μεγαλύτερους μελισσοκόμους ενώ φαίνεται ότι όλο και περισσότεροι νέοι τα παρατούν χτυπημένοι από την κρίση, προφανώς. Αυτό είναι κάτι αποθαρρυντικό γιατί το μέλλον της μελισσοκομίας στην Ελλάδα είναι στους νέους μελισσοκόμους. Βέβαια υπάρχουν μελισσοοικογένειες με βαθιά παράδοση στην μέλισσα που κρατούν καλά τα ινία της γνώσης μέσα από την παράδοση, όμως το νέο αίμα και μία αίσθηση φρεσκάδας είναι απαραίτητη. Πρέπει να καταλάβουν όλοι οι μεγαλοκαρχαρίες που κινούν τα νήματα ότι και αυτοί θα έχουν δουλειά αν οι βάσεις για ορθή μελισσοκομική πρακτική στους νεότερους λάβει χώρα. Η μελισσοκομία έχει μία αμφισημία καθώς είναι κάτι που ευδοκιμεί σε συλλογικό επίπεδο, όμως είναι και κάτι πολύ προσωπικό καθώς αφορά τον καθένα μελισσοκόμο με την μελισσοκομική φιλοσοφία και στάση που κρατά απέναντι στις μέλισσες.

Ο παραγωγός έχει ανάγκη από την προστιθέμενη αξία στο προϊόν του και οι γνώσεις για να το καταφέρει αυτό είναι πέρα της μελισσοκομίας. Η επένδυση κεφαλαίων στην πρωτοποριακή συσκευασία και την διαφήμιση είναι κάτι που θα δώσει μεγαλύτερο κέρδος εν καιρώ. Όμως , την χρονιά που πέρασε, τα νέα για την απόδοση της μελισσοκομίας δεν ήταν ενθαρρυντικά. Συγκεκριμένα η χρονιά ξεκίνησε άσχημα με τον έλατο να οδηγεί τα πρώτα ρίσκα σε ναυάγιο. Ευτυχώς το θυμάρι πήγε λίγο καλύτερα και το πεύκο που ανέβασε για μια ακόμα χρονιά την απόδοση. Το βαρρόα έδειξε να κερδίζει κατά κράτος τις μάχες, κάτι ανησυχητικό και το σκαθάρι βρίσκεται ήδη προ των πυλών. Τα πράγματα δηλαδή δεν είναι ρόδινα , όπως θέλουν οι μεγαλοκαρχαρίες να λένε. Τουλάχιστον οι νέοι στον χώρο να το κρατήσουν στο πηλίκο αυτό, το βροντοφωνάζω και εφιστώ την προσοχή.

Ο επαγγελματίας μελισσοκόμος είναι νομάς, ταξιδεύει πολύ και περνά τις ώρες του στα βουνά και στις ερημιές μαζί με τις μέλισσες για να φέρει σε πέρας το έργο του. Μη νομίζει κανείς νέος ότι αγοράζοντας δέκα κυψέλες έγινε μελισσοκόμος που θα λύσει το οικονομικό πρόβλημα της ζωής του. Η ιεραρχία στα θέλω μας παίζει πρωτεύοντα ρόλο. Η γνώση του που βαδίζουμε είναι αυτή που θα μας κάνει να αποφύγουμε τις λακούβες και τους βάλτους. Τα λάθη να γίνουν μαθήματα και τα πάθη να γίνουν πυξίδα για την πορεία μας.

Έχει ο Θεός για όλους, έχει και για μας αγαπητοί φίλοι. Δεν θέλω να σας κουράσω άλλο με τις αμπελοφιλοσοφίες μου, βρήκα στο διαδίκτυο μια ωραία συνταγή για καραμέλες μελιού ιδανικές για τον βήχα, νόστιμες και λαχταριστές, που ταιριάζουν στις οικοτεχνίες μας. Σπεύσατε όλοι οι συνάδελφοι που καταπιάνονται με τα πάντα, μια και αυτόν τον καιρό χρόνος υπάρχει να τις δοκιμάσετε, αξίζει:

ThroatDrops_WR-2-e1389029044286

(Η συνταγή αποτελεί αναδημοσίευση από το soulme.gr)

 

Καραμέλες για το βήχα με μέλι, λεμόνι και τζίντζερ!

Χρόνος μαγειρέματος: 15 λεπτά

Συνολικός χρόνος: 40 λεπτά

Συντήρηση: 1 μήνας

Συστατικά

    • 300ml νερό
    • 15ml μέλι
    • χυμός από 1/2 λεμόνι
    • 250ml καστανή ζάχαρη
    • 125ml πιπερόριζα κομμένη σε μεγάλα κομμάτια
    • 1 συσκευασία βιολογική ζάχαρη άχνη
Θα χρειαστούμε ακόμη:
  • 1 θερμόμετρο καραμέλας

CoughDropsSteps_WR-2

Εκτέλεση συνταγής

  1. Σε ένα κατσαρολάκι βράζουμε τα κομμάτια φρέσκιας πιπερόριζας. Στη συνέχεια προσθέτουμε το χυμό από μισό λεμόνι.
  2. Σουρώνουμε την πιπερόριζα φροντίζοντας να πάρουμε 250ml από αυτό το θωλό αφέψημα.
  3. Σε ένα ταψάκι απλώνουμε τη ζάχαρη άχνη και με το δάχτυλο μας φτιάχνουμε καλούπια μεγέθους μιας καραμέλας, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες που ακολουθούν.
  4. Ρίχνουμε το αφέψημα πιπερόριζας και την καστανή ζάχαρη σε ένα κατσαρολάκι μικρό αλλά βαθύ. Βράζουμε σε μέτρια προς υψηλή θερμοκρασία χωρίς να ανακατεύουμε μέχρι το θερμόμετρο να δείξει 150 βαθμούς C. Θα πρέπει να προσέχουμε την κατσαρόλα καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας καθώς η καραμέλα θα δημιουργήσει αφρούς και ενδεχομένως να φουσκώσει. Μόλις πάρει τη σωστή θερμοκρασία απομακρύνουμε την κατσαρόλα από το μάτι της κουζίνας.
  5. Προσέχουμε ιδιαίτερα καθώς η καραμέλα καίει πολύ!
  6. Ρίχνουμε τη ζεστή καραμέλα σε ένα δοχείο με στόμιο ώστε να μπορούμε να την περιχύσουμε στο ταψί με την άχνη.
  7. Με προσοχή χύνουμε την καραμέλα στα καλούπια που έχουμε δημιουργήσει στη ζάχαρη άχνη.
  8. Αφήνουμε τις καραμέλες να κρυώσουν για 5 λεπτά.
  9. Μόλις κρυώσουν τις γυρίζουμε ώστε να καλυφθούν και από την άλλη μεριά φροντίζοντας να μην κολλήσουν μεταξύ τους.
  10. Κοσκινίζουμε τις καραμέλες για να φύγει η περιττή ζάχαρη.
  11. Αποθηκεύουμε σε δροσερό μέρος, σε γυάλινο δοχείο που κλείνει αεροστεγώς, καθώς οι χειροποίητες καραμέλες έχουν την τάση να απορροφούν υγρασία και να κολλάνε.

Σημειώσεις:

Ο καιρός είναι ότι πρέπει για μικρά κρυολογήματα… Ένας μικρός πονόλαιμος ίσως και βήχας, λίγη καταρροή και τρέχουμε αμέσως στο πρώτο φαρμακείο για ανεφοδιασμό. Τι θα λέγατε αν προσπαθούσαμε να αντιμετωπίσουμε ένα μικρό κρυολόγημα πιο φυσικά; Πρόσφατη μελέτη πως στην αντιμετώπιση του πονόλαιμου το μέλι φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματικό από ένα σιρόπι για το βήχα. Ειδικά σε ευαίσθητες ομάδες όπως είναι τα παιδιά καλό είναι να αποφεύγουμε την υπερβολική χρήση φαρμάκων ειδικά όταν αυτό δε μας το έχει προτείνει ο γιατρός μας.

Το προφίλ του πολυπόθητου δασκάλου.

bpr

Τις τελευταίες μέρες περάσαμε μια περιπέτεια της υγείας και διαπιστώσαμε, για μια ακόμα φορά, αυτό που λέμε, υγεία πάνω απ’ όλα και μετά όλα τα άλλα. Είναι αληθές ότι χωρίς την υγεία δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, και πολλές φορές θυμάμαι αυτό που λέμε ότι όταν κάνεις σχέδια ο Θεός γελάει. Όμως, σαν μελισσοκόμοι πάντα πρέπει να έχουμε ένα σχέδιο κατά νου, το λεγόμενο PLAN BEE, όπως μου αρέσει να λέω,  και ένα εναλλακτικό σχέδιο σε περίπτωση που το πρώτο αποτύχει.  Κάθε χειμώνα καταστρώνουμε σχέδια για τα μελισσοκομικά μας πλάνα και ευελπιστούμε ο καιρός που αρμενίζει τα πανιά μας να μας πάει πρίμα και να τα επιτύχουμε. Όμως δεν είναι όλα στο χέρι μας, όσο μπορούμε να το καθορίσουμε αυτό , όπως πολλές φορές έχουμε αναλύσει από τα προηγούμενα άρθρα μας. Το σημερινό άρθρο, μια μέρα πριν τα Χριστούγεννα δεν θα είναι γιορτινό, όπως σας είχαμε υποσχεθεί, μια και έχουμε κουραστεί από την τελευταία περιπέτειά μας, αλλά θα ανταποκρίνεται στην σκέψη και τα θέλω του νέου μελισσοκόμου και το τί ζητάει αυτός από τον δάσκαλό του. Αφορά λοιπόν το προφίλ του πολυπόθητου δάσκαλου.

Αν ακούσεις μελισσοκόμους θα σου αναφέρουν κάποια στιγμή από ποιον έμαθαν την μελισσοκομία. Μια δουλειά τόσο τεχνική και με γνώσεις που απαιτεί την ύπαρξη ενός ανθρώπου που βοηθά τους μαθητές του. “Αν πας σε στραβό δάσκαλο, στραβή μελισσοκομία θα μάθεις” , λένε οι μελισσοκόμοι που διεκδικούν μια θέση στο αλάθητο. Γιατί ποιος άλλωστε δεν κάνει λάθη, ή ποιος δεν έχει κάνει στην μέχρι τώρα μελισσοκομική του διαδρομή. Ο καθένας ήταν,είναι και θα είναι υπόλογος και υπεύθυνος για τις πράξεις του και τις ενέργειές του στο μελισσοκομείο του, όμως αν αυτός είναι δάσκαλος σε κάποιον νέο, αρχάριο μελισσοκόμο τότε φέρει διπλή ευθύνη. Είθισται να πιστεύεται ότι όταν αφηνόμαστε στα χέρια ενός δασκάλου ο οποίος θα είναι δίπλα μας για τουλάχιστον μία μελισσοκομική χρονιά, τότε έχουμε λύσει το πρώτο μας πρόβλημα που αφορά την γνώση στην πρακτική μελισσοκομία. Η γνώση της μελισσοκομίας των θεωρητικών αποκτάται με πολύ διάβασμα , όμως είναι μια προσωπική υπόθεση. Όποιος θα διαβάσει θα μάθει και όποιος εφαρμόσει τις γνώσεις του πρακτικά θα γνωρίσει την μελισσοκομία καλύτερα. Γιατί αυτό που διεκδικούμε όλοι οι μελισσοκόμοι είναι η πρακτική μελισσοκομία και η γνώση της, κάτι που δεν αποκτάται από τα βιβλία. Θέλει σπουδή,χρόνο και αφιέρωση η μελισσοκομία για να πετύχει. Και οι τυχεροί είναι λίγοι που έχουν έναν άνθρωπο από δίπλα τους να τους βοηθούν, να έρχονται και να επιθεωρούν τα μελίσσια τους και να τους δίνουν συμβουλές.

Τον τελευταίο καιρό γνώρισα ολοένα και περισσότερους αρχάριους μελισσοκόμους που ασχολούνται με την μελισσοκομία λίγους μήνες, δηλαδή αυτοί που βρίσκονται στο πρώτο έτος της μελισσοκομικής πορείας τους, αλλά και ανθρώπους που θέλουν και ονειρεύονται να ασχοληθούν με αυτήν. Όλοι, διαπίστωσα, ότι είχαν την επιμονή και τον στόχο τους να βρουν έναν άνθρωπο που θα βρίσκεται στο πλευρό τους όσο εκείνοι θα επιχειρούν μελισσοκομικά. Γιατί δεν είναι λίγο το να πάρεις τα πρώτα σου μελίσσια και να ξεκινήσεις χωρίς γνώση και βοήθεια την μελισσοκομία από το μηδέν. Προσωπικά, θαυμάζω τους αυτοδημιούργητους μελισσοκόμους που έχουν κατακτήσει οριστικά και αμετάκλητα την μελισσοκομική γνώση και μελισσοκομική πρακτική. Όμως και αυτοί αρχάριοι υπήρξαν, νέοι και ψάρακες και αναζητούσαν, οι περισσότεροι εξ αυτών, κάποια γνώση δεξιά και αριστερά ώσπου να καταλήξουν στην δικιά τους μέθοδο που τους ακολουθεί έκτοτε. Αυτό, φίλοι μου, θέλει χρόνο για να γίνει , χωνεύστε το! Βάζω και τον εαυτό μου σε αυτούς , αφού βρίσκομαι σε σημείο που έχω ξεφύγει από τον αρχάριο μελισσοκόμο, αλλά δεν έχω κατακτήσει ακόμα τον έμπειρο μελισσοκόμο όπως θα ήθελα. Μοιάζουμε λοιπόν όλοι να αδημονούμε για να μάθουμε , όμως, αφού η ενασχόληση με την μελισσοκομία είναι ένας κύκλος , θα πρέπει να μάθουμε να περιμένουμε. Όλα θα γίνουν στην ώρα τους. Προσωπικά λοιπόν θα ήθελα έναν έμπειρο μελισσοκόμο δίπλα μου , όταν τον χρειάζομαι , να μου δώσει τις πολύτιμες συμβουλές του και να μου δείξει τα κόλπα που έχει κατακτήσει με τον καιρό. Όμως αυτό δεν γίνεται να συμβεί γιατί δεν έχει τύχει να γνωρίσω κάποιον που είναι διατεθιμένος να κάνει κάτι τέτοιο. Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι άτυχος, απλά δεν έτυχε. Όμως ότι έχω κατακτήσει μέχρι σήμερα, το έχω κατακτήσει μόνος μου και αυτό έχει βαρύνουσα σημασία για το μέλλον της μελισσοκομικής μου διαδρομής. Επομένως μη σπαταλάτε τον χρόνο σας ψάχνοντας να βρείτε έναν δάσκαλο που θα σας μάθει την μελισσοκομία από το Α ως το Ω, θεωρητικά και πρακτικά, κάτι θα πρέπει να κάνετε και εσείς.” Συν Αθηνά και χείρα κίνει”.

Όμως ποιος είναι αυτός ο δάσκαλος που θα μας βρει και θα τον έχουμε δίπλα μας σε ότι και αν χρειαστούμε; Μα φυσικά κάποιος μελισσάνθρωπος που αποφάσισε να μην κλειδώσει την γνώση του στα ντουλάπια της λήθης και επιθυμεί να διαδώσει την τέχνη του και στους νεότερους. Ο νέος μελισσοκόμος είναι η παρακαταθήκη του μέλλοντος για την μελισσοκομία στην χώρα μας και υπάρχουν άνθρωποι που μοιράζονται ανιδιοτελώς αυτή την γνώση χωρίς ουδεμία σκέψη για προσωπικό κέρδος ή επαγγελματική αναγνώριση. Ο πραγματικός δάσκαλος της μελισσοκομίας είναι ήδη καταξιωμένος στον χώρο του και διατηρεί χαμηλό προφίλ στο μελισσοκομικό γίγνεσθαι καθώς δεν έχει ανάγκη την καταξίωση. Επιθυμεί να διαδώσει την τέχνη του στους μαθητές του χωρίς κάποιο αντάλλαγμα. Αν αυτό μπορεί να γίνει στα πλαίσια κάποιας συνεργασίας θα είναι έργο θεάρεστο. Και αυτό γιατί τότε θα μπορεί ο δάσκαλος και ο μαθητής να έχουν όφελος αμφίπλευρα. Ο μεν να έχει έναν εύπλαστο βοηθό και ο δε να έχει έναν δάσκαλο στο πλευρό του.

Σε αυτό το σημείο θα αναφέρω ένα παράδειγμα που μπορεί να είναι πραγματικό. Ένας άνθρωπος με εκατό μελίσσια έχει γεμίσει το χρόνο του για την διατήρησή τους την εποχή που εκείνα απαιτούν την παρουσία του στο μελισσοκομία κατά 100%. Αυτό σημαίνει ότι ο χρόνος που αφιερώνει στα μελίσσια του είναι γεμάτος για να φέρει σε πέρας τις εργασίες του. Ίσως να είναι και υπερπλήρης, δηλαδή να μην προλαβαίνει, αν δεν έχει κάποια βοήθεια. Απ την άλλη αν υπάρχει κάποιος αρχάριος μελισσοκόμος μπορεί να βοηθήσει τον πρώτο έμπρακτα στις μελισσοκομικές εργασίες του και να μάθει τις μεθόδους του. Αν ο δεύτερος δηλαδή, νέος μελισσοκόμος γαρ, έχοντας παραδείγματος χάριν δέκα μελίσσια, θα μπορεί να δουλεύει στο μελισσοκομείο του πρώτου μαθαίνοντας την πολύτιμη μελισσοκομική πρακτική και διατηρώντας τα μελίσσια του παράλληλα. Θα μπορεί επιπρόσθετα να αναπτύξει τα μελίσσια του στο πλευρό του άλλου μελισσοκόμου και να πάνε μαζί σε κάποια ανθοφορία και να μοιραστεί με τον πρώτο την απόδοση στο 10%. Κατ’ αυτόν το τρόπο μαθαίνει ο δεύτερος, βοηθιέται ο πρώτος. Στην μελισσοκομία, δηλαδή, υπάρχει πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη συνεργασιών μεταξύ μελισσοκόμων. 

Όλα αυτά προϋποθέτουν έναν δάσκαλο με ανοιχτό μυαλό. Απαιτείται ο δάσκαλος να μην βλέπει ανταγωνιστικά οποιονδήποτε νέο στο χώρο και να αφήσει την επαγγελματική του γνώση ελεύθερη. Τότε θα ανοιχτούν δρόμοι που πιθανόν να μη τους  είχε φανταστεί μέχρι τότε. Και αυτό γιατί όταν ο νέος μελισσοκόμος δυναμώσει, και δεν ξεχάσει τον δάσκαλό του, θα έχει δίπλα του έναν δεύτερο εαυτό. Αφού θα τον έχει μάθει την τέχνη του και ο μαθητής θα την εφαρμόζει πιστά, τότε να τύχει το οτιδήποτε θα έχει δίπλα του έναν συνεργάτη που θα φέρει και αυτός σε πέρας το έργο του. Είναι τόσο απλό όσο φαίνεται. Και σας τα γράφω γιατί έχουν περάσει από το μυαλό μου, πολλές φορές παρόμοιες σκέψεις τις βραδιές που βρέθηκα σε δύσκολες μελισσοκομικές καταστάσεις , διαπιστώνοντας ότι ήμουν μόνος μου.

Φίλοι μου αύριο είναι Χριστούγεννα, ημέρα γιορτής για την αγάπη σε όλον το κόσμο. Εύχομαι ο καθένας μας να βρει τον δρόμο του, αυτόν που εναγωνίως αναζητά. Το παρόν άρθρο αποτελεί η συνέχεια των άρθρων “Συνεργατική ενίσχυση μελισσοκομικής χλωρίδας” και “Η γνώση, ο μέντορας, η πραγματικότητα,το κεφάλαιο και η κατάκτηση” που πρέπει, κατά την γνώμη μου, να διαβάσει ένας υποψήφιος μελισσοκόμος ή ένας αρχάριος μελισσοκόμος. Το μελισσοκομικό διαδίκτυο είναι γεμάτο από χειρισμούς, μεθόδους και συμβουλές για την μελισσοκομική πρακτική. Κατά την γνώμη μου κάποιες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα ή είναι πεπερασμένες. Όπως έχω ξαναπεί πρέπει να φιλτράρουμε αυτά που μας πασάρουν κυρίως στο διαδίκτυο και να έχουμε κατά νου πως ότι λάμπει δεν είναι χρυσός. Όμως όταν θέτουμε τον εαυτό μας υπό την αμφισβήτηση αυτών που διαβάζουμε μαθαίνουμε καθώς αυτό αποτελεί μια πολύ καλή άσκηση.Γι’ αυτόν το λόγο δεν έχω αναπτύξει και εγώ μεθόδους στον παρόντα ιστότοπο. Πάντα ήμουν  υπέρμαχος των βιβλίων των επιστημόνων που σου προσφέρουν την γνώση που θα πρέπει να έχεις για να γίνεις μελισσοκόμος. Από εκεί και έπειτα βρίσκεται το χαός. Τα τελευταία σας τα γράφω γιατί ήθελα να ξεκαθαρίσω την θέση μου. Αυτά προς το παρόν. Σας αφήνω με μια προσευχή των μελισσών που φαίνεται στην εικόνα.

Καλές γιορτές, με υγεία, ειρήνη και αγάπη!

beesinlove.wordpress.com

 

Η γνώση,ο μέντορας,η πραγματικότητα,το κεφάλαιο και η κατάκτηση.

Uploaded image @pinterest.User Elsa Mora.

Origami bee.Uploaded image @pinterest.User Elsa Mora.

Όπως καταλάβατε από τον τίτλο πρόκειται για μια πολυσύνθετη ανάρτηση και αρχειοθετείται στην κατηγορία “Geek’s corner”, σε εκείνες τις δυσανάγνωστες  αναρτήσεις που πιο πολύ προβληματισμούς αφορούν  παρά αναφέρονται σε πρακτικές λύσεις προβλημάτων. Αφετηρία έχει τους προβληματισμούς ενός μελισσοκόμου που έχει πολλά να μάθει ακόμα. Αιτία έχει την ανασφάλεια που αισθάνεται κανείς στην γνωριμία του με το άγνωστο. Μια γνωριμία που μπορεί να κρατήσει αρκετά χρόνια. Σκέψεις που όλοι οι μελισσοκόμοι κάποτε πέρασαν μέχρις ότου συμβεί αυτό που επιθυμούν. Την επιθυμία δεν την συμπεριέλαβα στον τίτλο, όμως παίζει τον σημαντικότερο ρόλο. Είναι η κινητήριος δύναμη για την ενασχόληση με το επάγγελμα της μελισσοκομίας και συχνά οδηγεί σε δύσβατα μονοπάτια και λανθασμένους δρόμους. Μια δύναμη που χρειάζεται θηριοδαμαστή μερικές φορές και σωστό φιλτράρισμα ώστε να παρθούν οι σωστές αποφάσεις. Και το παράδοξο του όλου πράγματος είναι η απλότητα της μελισσοκομίας. Αυτοί οι απλοί κανόνες που έχουν οι μέλισσες στον κύκλο ζωής τους. Ακόμα δεν μπορώ να έχω σωστή άποψη για την μελισσοκομία, όμως έχω την αίσθηση ότι μπορώ να καταγράψω μια εμπεριστατωμένη γνώμη. Ας πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή.

Η μελισσοκομία, μία τέχνη που πλέον διαδίδεται με ταχύτατους ρυθμούς, ένα επάγγελμα χαρακτηρισμένο ως απάγγειο στις τρικυμίες των καιρών, συναντάται σε όλη πλέον την Ελλάδα. Ο μέσος συμπολίτης μας , έχει την δυνατότητα , αν το επιθυμεί, να διδαχθεί τα βασικά της μελισσοκομίας, να μάθει τον κύκλο ζωής της μέλισσας και τους βασικούς μελισσοκομικούς χειρισμούς ώστε να κρατήσουν τα μελισσοσμήνη τους με επιτυχία σε συνθήκες όσο το δυνατόν καλύτερες για τις μέλισσες. Οι διδαχές αυτές είθισται να αποτελούν εμπορικό κατατεθέν κάποιων φορέων  που με κάποιο χρηματικό ποσό, ανεξάρτητα αν χαρακτηρίζεται μικρό ή μεγάλο, υπόσχονται ποιότητα στην γνώση.Είθισται επίσης να χρηματοδοτούνται αντίστοιχα από το κράτος. Τα σεμινάρια, όπως αυτοχαρακτηρίζονται, διαφέρουν σε ποιότητα,ποσότητα και αντικείμενο , αναφερόμενοι πάντα στον κλάδο της μελισσοκομίας. Υπάρχουν σεμινάρια για την βασική μελισσοκομία, την προχωρημένη μελισσοκομία, την επαγγελματική μελισσοκομία, την βασιλοτροφία, τους εχθρούς και τις ασθένειες των μελισσών , όπως επίσης και κάθε παρακλάδι που την αφορούν. Ο μέσος πολίτης λοιπόν έχει την δυνατότητα να πληρώσει (ή όχι) και να παρακολουθήσει ένα, ώστε να μάθει για την μέλισσα και αυτό το επάγγελμα που μοιάζει απόρθητο φρούριο της γνώσης. Μέχρι τότε, και αν δεν έχει ουδεμία εμπειρία επαφής με την μέλισσα, όπως η επίσκεψη σε ένα μελισσοκομείο για παράδειγμα, ο μέσος πολίτης γνωρίζει μόνο θεωρητικά αόριστα πράγματα. Μοιάζει ευάλωτος σε κάθε τι που θα ακούσει και είναι αδύναμος να κρίνει και να φιλτράρει αυτό που διαβάζει στο διαδίκτυο καθώς δεν γνωρίζει. Η αντίληψη ότι πάνω στην μελισσοκομία, ένας κλάδος που αφορά εκμετάλλευση ζωϊκού πληθυσμού και της χλωρίδας και που απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό,μηχανήματα,μεταφορικά μέσα, χωράφια και αποθηκευτικούς χώρους, κρύβεται η διακίνηση ενός υπέρογκου κεφαλαίου, ενός ζωϊκού κεφαλαίου μαζί με τους κινδύνους που συνεπάγονται στη διαχείρισή του. Οι ρομαντικοί της μελισσοκομίας είναι αυτοί που μόλις ξεκινούν. Προμηθεύονται λίγες κυψέλες και μαθαίνουν πρακτικά ζητήματα της μελισσοκομίας. Όμως ο ρομαντισμός δεν χωράει στην πραγματικότητα και ειδικότερα σε μια πραγματικότητα που απαιτεί μεγάλα χρηματικά ποσά για να γίνει βιώσιμα επαγγελματική.

Όπως εξελίσσεται η ανάρτηση είναι καθήκον μου να διασαφηνίσω ότι αφορά την κατάθεση προσωπικών απόψεων χωρίς ουδεμία υπόνοια παραπληροφόρησης. Κατά την γνώμη μου λοιπόν είναι στημένος ένας επίγειος παράδεισος εύκολου πλουτισμού, σίγουρης απόδοσης και ξέγνοιαστης επαγγελματικής σταδιοδρομίας εις βάρος των υποψηφίων μελισσοκόμων. Βλέπει κανείς έναν κόσμο σχεδόν ευτυχισμένο, που έχει λύσει το πρόβλημα της ζωής του με την μέλισσα, σχεδόν αγνοώντας τους επαγγελματικούς κινδύνους και τα ρίσκα που παίρνει κανείς απασχολούμενοι με τον κλάδο. Οι μεγαλύτεροι μελισσοκόμοι είναι δεύτερης και τρίτης γενιάς επαγγελματίες που έχουν μεγαλώσει σε μια μελισσοκομική οικογένεια. Αυτό συνεπάγεται με την παράδοση της μελισσοκομικής οικογένειας στην μελισσοκομική γνώση και εμπειρία. Μια εμπειρία που παίρνει ο δεύτερης και τρίτης γενιάς μελισσοκόμος πάνω στην πρακτική μελισσοκομία. Από εμπειρία λοιπόν σας καταθέτω ότι φεύγοντας από ένα σεμινάριο θα μάθετε πολλά πράγματα και θα σας τεθούν οι βάσεις για τις απαραίτητες γνώσεις πάνω στην μέλισσα ώστε να μπορείτε να κρατάτε τις αποικίες ομαλά. Όμως σε καμία περίπτωση δεν θα βγείτε επαγγελματίες από αυτό. Δεν θα είστε έτοιμοι για να αποκτήσετε τα πρώτα σας 100 μελίσσια που θεωρούνται ελάχιστα μιας μικρής επαγγελματικής εκμετάλλευσης. Δεν θα είστε έτοιμοι αν δεν έχετε προϋπολογίσει με χειρουργική ακρίβεια τα χρηματικά ποσά που απαιτούνται για την διατήρηση και την εκμετάλλευσή τους. Και προ πάντων δεν μπορείτε να προκαθορίσετε τις διαθέσεις της φύσης.

Είχα την τύχη να μαθητεύσω τα θεωρητικά σε επαγγελματία μελισσοκόμο που είχε τριάντα χρόνια στην πλάτη του. Η πρώτη ερώτηση που μου έκανε όταν του είπα ότι με ενδιαφέρει η επαγγελματική μελισσοκομία ήταν: “τί δουλειά κάνεις και τί θα κάνεις όσο ασχολείσαι με την μελισσοκομία;”. Η ερώτησή του με ξάφνιασε και κατάλαβα ότι υπήρξα θύμα του ρομαντισμού. Όταν μου εξήγησε ότι η μελισσοκομία σκαλί σκαλί κατακτάται τότε μου μπήκαν υπόνοιες ότι είχε δίκιο. Κατά την γνώμη μου λοιπόν μην βασιστείτε μόνο στα όποια σεμινάρια και μη βιαστείτε να επενδύσετε μεγάλα χρηματικά ποσά στην μελισσοκομία. Μην χαλάσετε τα χρήματά σας άσκοπα χωρίς να δοκιμάσετε έστω μια χρονιά. Η μελισσοκομία είναι ένας κύκλος της φύσης και εμείς καλούμαστε να πράξουμε τις κατάλληλες ενέργειες ώστε να εκμεταλλευτούμε αυτό το υπέροχο πλάσμα που αγαπήσαμε, την μέλισσα. Πρέπει να καταλάβουμε ότι η μέλισσα είναι συνεργάτης μας και μάλιστα ότι η μέλισσα έχει προτεραιότητα στις απαιτήσεις και τις ανάγκες αυτής της συνεργασίας. Αυτή είναι που μας φέρνει το μέλι και εμείς πρέπει να της δώσουμε προτεραιότητα για να της εξασφαλίσουμε τις συνθήκες που εκείνη απαιτεί.

Σε αυτό το σημείο θα κάνω μια παρένθεση και θα σταθώ στους δασκάλους της μελισσοκομίας. Κατ’ αρχήν , η δεύτερη συμβουλή του μελισσοκόμου που προανέφερα, ήταν “να εμπιστεύεσαι κυρίως τα βιβλία, όλα τα άλλα είναι κουτσομπολιό”. Με αυτή τη συμβουλή έθεσε ακόμα και τον εαυτό του υπό αμφισβήτηση. Μετά από καιρό κατάλαβα δυο πράγματα με αυτό που είπε:

  1. Οι μεγάλοι δάσκαλοι-επιστήμονες της μελισσοκομίας κατέγραψαν αναλυτικά αυτά που πρέπει να ξέρουμε.
  2. Απο κει και έπειτα απαιτείται ο κάθε μελισσοκόμος να έχει κρίση και αντίληψη ώστε να πάρει αποφάσεις. Οι αποφάσεις βαρύνουν τον καθένα ξεχωριστά, είναι προσωπική υπόθεση.

Επομένως θέτω στην προσοχή σας τα μελισσοκομικά βιβλία των ερευνητών. Από κει και πέρα σημαντικό ρόλο παίζει δίπλα σε ποιόν μαθαίνει κανείς, αν έχει την τύχη να μαθητεύσει δίπλα σε κάποιον. Αν έχει το θεωρητικό υπόβαθρο να υποστηρίξει έναν μελισσοκόμο και να δουλέψει σε ένα μελισσοκομείο τότε έχει την ευκαιρία να μάθει πρακτική μελισσοκομία. Αυτή την ευκαιρία , δυστυχώς, δεν την έχουν όλοι.Ούτε εγώ την είχα. Όμως έχει την ευκαιρία να κατακτήσει μόνος του την γνώση, να αποκτήσει μόνος του την εμπειρία και να γίνει ένας αυτοδημιούργητος μελισσοκόμος. Τότε θα έχει αποκτήσει σταθερές, ακλόνητες βάσεις. Με αυτόν τον τρόπο τιθασεύει τις επιθυμία του, χαλιναγωγεί τις αρετές της υπομονής και της επιμονής και απολαμβάνει την χαρά της δημιουργίας, της προσωπικής επιτυχίας και της ψυχικής ανάτασης που αισθάνεται όταν φέρει σε πέρας το έργο του.

Μετά λόγου γνώσης σας εύχομαι καλό βράδυ.

beesinlove.wordpress.com

Προστιθέμενη αξία στο μέλι.

Θέλετε να δώσετε προστιθέμενη αξία στο προϊόν σας; Σας παραθέτω ορισμένα παραδείγματα συσκευασίας μελιού που το επιτυγχάνουν.Κατά την γνώμη μου είναι οι πέντε καλύτερες συσκευασίες μελιού που κυκλοφορούν στην παγκόσμια αγορά. Είναι ευχάριστο που ανάμεσά τους βρίσκονται και ελληνικές προσπάθειες. Αν το παρατηρήσετε καλά θα βρείτε την ελληνική συμμετοχή στην πεντάδα…

1

2

3

4

4

Υδρόμελι, ένα ακόμα μυστικό της ποτοποιίας.

Υδρόμελι

Υδρόμελι .Εικόνα από vinetalk.com

Τέχνη στην τέχνη αγαπητοί φίλοι. Η τέχνη της μελισσοκομίας κρύβει άλλο ένα μυστικό πέρα από τον μαγικό κόσμο της μέλισσας. Ένα μυστικό που απλώνεται στον μαγικό κόσμο των γεύσεων και των αισθήσεων. Τον μαγικό κόσμο της ποτοποιίας. Την παρασκευή ενός κρασιού από μέλι. Το υδρόμελι. Η γνωριμία μου με αυτό το εξαιρετικό ποτό ήταν πριν κάποια χρόνια, όταν δοκίμασα μια παραλλαγή του σε ένα φιλικό σπίτι , όπου δοκίμασα ένα λικέρ με μέλι. Η παρασκευάστριά του μου εξήγησε ότι το μέλι έχει την ιδιότητα της ζύμωσης, όπως τα σταφύλια. Αντί να προσθέσει ζάχαρη στο ποτό της, είχε προσθέσει μέλι. Και οι φρουτώδεις ενώσεις συναντιόνταν σε ένα αποτέλεσμα εξαιρετικό.

Έκτοτε κάπου ξεχάστηκε, κάπου χάθηκε στην λήθη του χρόνου και επανήλθε όταν συναντήθηκα με ένα μπουκάλι “μουντοβίνα” από την μεγάλη μελισσοκομική Χαλκιδική, σε ένα κατάστημα με προϊόντα μέλισσας, έχοντας ξεκινήσει την συμπόρευσή μου με τον μαγικό κόσμο της μέλισσας. Χάζεψα για λίγο την ετικέτα και διαπίστωσα ότι βρισκόμουν κοντά σε εκείνο το ποτό που είχα δοκιμάσει τότε στο φιλικό σπίτι. Μα φυσικά , και στις δύο περιπτώσεις έχουμε να κάνουμε με το υδρόμελι, το αρχαίο ποτό που είναι, σύμφωνα με θεωρίες, πιο παλιό και απ’ το κρασί.Αλήθεια , τί κοινό έχουν το υδρομέλι με το λικέρ και την μπουντοβίνα; Η απάντηση είναι μία. Είναι παραλλαγές του.

Η λέξη “μουντοβίνα” σημαίνει μαύρο κρασί και έχει τις ρίζες της κάπου χαμένη σε σλαβικά υπολείμματα λέξεων της ελληνορωμαϊκής περιόδου. Φαίνεται ότι οι μελισσοκόμοι έδωσαν αυτό το όνομα για το ενδιάμεσο στάδιο πριν την απόσταξη  όπου το χρώμα είναι μαύρο και θυμίζει την παρασκευή κρασιού. Οι καταγραφές για την πρώτη επίσημη παραγωγή της μουντοβίνας μας έρχεται από την Αρναία της Χαλκιδικής όπου καταγράφηκε η πρώτη πρέσα κατά την οποία οι μελισσοκόμοι έβαζαν τις κηρήθρες μετά τον τρύγο, διαδικασία κατά την οποία έλιωναν το κερί μαζί με το υπολειμματικό μέλι σε ζεστό νερό. Στην πρέσα ξεχώριζαν την μεγαλύτερη ποσότητα του κεριού. Στο δοχείο παρέμενε ένα υγρό με νερό, μέλι και κερί. Περνούσε το δεύτερο στάδιο διήθησης από φίλτρα και ξεχώριζε το κερί όσο κρύωνε , όντας ελαφρύτερο από το νερό. Αυτό το γλυκό νερό που έμενε έμπαινε σε βαρέλια για την ζύμωση και χρόνο καλά κρυμμένο στις παραδόσεις των μελισσοκόμων. Το γλυκό νερό αυτό έμενε, δηλαδή, στα βαρέλια για επτά μήνες πριν την διπλή απόσταξη που ακολουθούσε και την προσθήκη γλυκάνισου ή  μαστίχας για τα τελικά αρώματα. Η μουντοβίνα ήταν έτοιμη.

Οι μελισσοκόμοι της Χαλκιδικής κρατούν την παράδοση και φτιάχνουν ακόμα μουντοβίνα στα καζάνια τους. Στο εμπόριο κυκλοφορεί μουντοβίνα, όμως δεν την βρίσκεις εύκολα. Θαρρείς ότι αυτό το ποτό είναι ακόμα άγνωστο στον σύγχρονο κόσμο. Όμως εύκολα μπορούμε να παρασκευάσουμε υδρόμελι στο σπίτι μας. Το μόνο που χρειάζεται είναι να κατανοήσουμε την διαδικασία και τις απαιτήσεις της ζύμωσης, τα αποστειρωμένα εργαλεία μας, καθώς η ζύμωση του μελιού το καθιστά ένα πολύ ευαίσθητο υποπροϊόν και κάθε προηγούμενη εμπειρία στην παραγωγή κρασιού θεωρείται πρόσθετο προσόν για την παρακάτω διαδικασία, χωρίς να αποκλείονται οι “πρωτάρηδες”.

Εφόσον λοιπόν δεν αποκλείονται οι πρωτάρηδες, σαν πρωτάρης και εγώ θα σας παραθέσω όποια πληροφορία βρήκα στο μελισσοκομικό , κυρίως, διαδίκτυο , παρακάτω , για την παρασκευή υδρόμελου από την παραγωγή μας. Η βασική γνώση των ζυμώσεων στον χώρο της ποτοποιίας μας διδάσκει ότι η προσθήκη ζυμομυκήτων σε σάκχαρα μας δίνει αλκοολικό διάλυμα, διοξείδιο του άνθρακα και θερμότητα. Στα σταφύλια με περιεκτικότητα σακχάρων 11 εώς 14 βαθμούς baume και θερμοκρασία περιβάλλοντος 20 οC θα μας δώσει μια ικανοποιητική ζύμωση και σαν παράγωγο θα πάρουμε κρασί σε χρόνο ανάλογο της ποικιλίας των σταφυλιών. Στο μέλι η διαδικασία της ζύμωσης χαρακτηρίζεται πιο αργή και είναι ανάλογη της υγρασίας του και δύναται να μην επιτύχουμε ζύμωση αν η υγρασία του είναι μικρότερη του 20%. Πρακτικά θα πρέπει να παρακολουθήσουμε την πυκνότητα του διαλύματος με ένα μπωμόμετρο σε αυτά τα πλαίσια, αν δεν προσθέσουμε μούστο όπου θα επιτύχουμε σίγουρη ζύμωση. Σε αυτές τις δύο υποπεριπτώσεις θα έχουμε διαφορετικού είδους υδρόμελι, το ένα με κρασί, το άλλο με νερό. Αυτοί είναι οι γενικοί θεωρητικοί κανόνες. Παρακάτω θα σας παραθέσω μια συνταγή αυτούσια για σπιτικό υδρόμελι με εύκολα και προσβάσιμα υλικά:

Πρέπει να χρησιμοποιήσετε σκεύη και εργαλεία που έχουν αποστειρωθεί σωστά και σχολαστικά. O καλύτερος τρόπος για να το επιτύχετε αυτό είναι να αποστειρώσετε τα σκεύη σας καθαρίζοντας και ξεπλένοντάς τα πολύ προσεκτικά, κατά προτίμηση με απιονισμένο νερό και μεταμπισουλφίτ (θα το βρείτε σε καταστήματα που πωλούν είδη οινοποιίας). Για να μετατρέψετε τη σκόνη σε διάλυμα, ακολουθήστε πιστά τις οδηγίες της συσκευασίας ή των πωλητών.

Θα χρειαστείτε
• 1½ κιλό μέλι, κατά προτίμηση ανθόμελο
• 1 πακέτο ζύμες (μαγιά) για κρασί (Προσοχή: Όχι για ψωμί)

Aν θέλετε, όταν βράζει το μέλι με το νερό, μπορείτε, ανάλογα με τα προσωπικά σας γούστα, να προσθέσετε διάφορα φρούτα ή άλλα υλικά που θα αρωματίσουν ελαφρά το υδρόμελι που θα παρασκευάσετε. Kάποια από αυτά τα συστατικά (π.χ. το λεμόνι) μπορεί να λειτουργήσουν όπως κάποια χημικά πρόσθετα που θα μπορούσατε να βάλετε στο υδρόμελί σας για καλύτερα αποτελέσματα. Tέτοια υλικά είναι: σταφίδες, μία κουταλιά μαύρο τσάι, λίγες σταγόνες λεμόνι, βατόμουρα ή άλλα φρούτα του δάσους κ.ά.

Σκεύη και εργαλεία
• 1 μεγάλη κατσαρόλα
• 1 διάφανη γυάλινη νταμιτζάνα (5 lt)
• 1 χωνί
• 1 τρόμπα (σαν αυτήν που χρησιμοποιούμε για να βγάζουμε το λάδι από τους τενεκέδες)
• 1 φλιτζάνι
• 1 μπαλόνι
• 1 καρφίτσα
• Γυάλινα μπουκάλια
• Φελλούς
• 1 ταπωτικό μηχάνημα για φελλούς

Προσοχή: Mην ξεχνάτε ότι όλα τα παραπάνω σκεύη θα πρέπει να είναι αποστειρωμένα.

Πώς θα το παρασκευάσετε
1 . Bάζετε στην κατσαρόλα το μέλι, όποια άλλα πρόσθετα θέλετε να χρησιμοποιήσετε (π.χ. λεμόνι), και τόσο νερό όσο χρειάζεται για να γεμίσει η γυάλινη νταμιτζάνα που έχετε αγοράσει.
2 . Tα αφήνετε σε σιγανή φωτιά μέχρι να φτάσουν σε σημείο βρασμού. Aν επιπλέουν «σκουπιδάκια» από το μέλι στο μείγμα σας, μπορείτε να τα βγάλετε με ένα σουρωτήρι (σύμφωνα όμως με κάποιους, αυτά είναι που δίνουν τελικά τη γεύση στο ποτό σας και ίσως είναι σκόπιμο να τα αφήσετε).
3 . Aφήνετε το μείγμα να κρυώσει λίγο και με τη βοήθεια ενός χωνιού το ρίχνετε στην νταμιτζάνα και κλείνετε το πώμα της.
4 . Aφήνετε το μείγμα στην νταμιτζάνα για ένα ολόκληρο βράδυ, ώστε να κρυώσει.
5 . Παίρνετε ένα φλιτζάνι με ζεστό νερό μέχρι τη μέση και προσθέτετε σε αυτό τις ζύμες (μαγιά) για κρασί. Την αφήνετε περίπου για 10 λεπτά μέχρι να απορροφήσει το νερό και στη συνέχεια ρίχνετε το περιεχόμενο του φλιτζανιού στην νταμιτζάνα.
6 . Bγάζετε το πώμα της νταμιτζάνας και εφαρμόζετε καλά και προσεκτικά το μπαλόνι (χωρίς να το έχετε φουσκώσει) στο λαιμό της (προσέξτε να το σφίξετε γύρω από το λαιμό της νταμιτζάνας). Έτσι, θα γίνει η ζύμωση.
7 . Mετά από περίπου 1 ώρα, το μπαλόνι αρχίζει να φουσκώνει, αλλά δεν είναι ακόμα πολύ τεντωμένο. Tότε παίρνετε μία καρφίτσα και κάνετε 4-5 μικρές τρύπες στο μπαλόνι. Έτσι θα βγαίνουν τα αέρια έξω, αλλά δεν θα μπαίνει αέρας μέσα, οπότε και θα παραμένει στείρο το περιβάλλον όπου γίνεται η ζύμωση. Aν κάποια στιγμή παρατηρήσετε ότι οι τρύπες έχουν φράξει από αφρό, μπορείτε να κάνετε μερικές ακόμα (χρησιμοποιώντας την καρφίτσα).
8 . Mετά από περίπου 2 εβδομάδες, το μπαλόνι αρχίζει να πέφτει. Αφού μείνει πεσμένο για λίγες ημέρες και το ποτό φαίνεται διαυγές, τότε η ζύμωση έχει ολοκληρωθεί.
9 . Ήρθε η στιγμή να αποστειρώσετε τα μπουκάλια σας και την τρόμπα, ώστε να μεταφέρετε το υδρόμελι από την νταμιτζάνα στα μπουκάλια. Προσέξτε καθώς γεμίζετε τα μπουκάλια να σταματάτε εγκαίρως, ώστε να μην τραβήξετε με την τρόμπα και το ίζημα.
10. Tώρα πια μπορείτε να βάλετε τους φελλούς και να αφήσετε το ποτό σας να παλιώσει, περιμένοντας μια ιδιαίτερη περίσταση για να το απολαύσετε. Γενικά, μετά από 2 με 6 μήνες είναι κατά κανόνα έτοιμο να το καταναλώσετε, εντούτοις, όσο περισσότερο μένει στα κλειστά μπουκάλια, τόσο καλύτερο γίνεται καθώς παλιώνει.

Για πιό αναλυτικές μεθόδους παρασκευής υδρόμελου θα βρείτε πληροφορίες εδώ.

Άλλωστε,όλοι, φαντάζομαι, έχετε δοκιμάσει ρακόμελο. Άλλη μία παραλλαγή ποτού φτιαγμένου με μέλι. Στις χώρες της Βόρειας Ευρώπης το υδρομέλι αποτελεί ποτό της gourmet κουζίνας. Η κοινή ονομασία του είναι Mead.Υπάρχουν πάρα πολλές παραλλαγές με διαφορετικές ονομασίες ανάλογα με τα συστατικά και τον τρόπο παρασκευής του. Εμείς σας αναφέραμε παραπάνω το “pyment” από μούστο σταφυλιών. Άλλες ποικιλίες είναι:

  • Acerglyn: Το υδρομέλι που γίνεται με μέλι και το σιρόπι σφενδάμου.
  • Balche : Η μεξικάνικη έκδοσή του.
  • Μαύρο υδρόμελι:Με προσθήκη μαύρων σταφίδων .
  • Bochet : Το υδρομέλι που το μέλι πρώτα ψήνεται ώστε να καραμελώσει και μετά γίνεται η προσθήκη νερού.
  • Bochetomel: Η Bochet έκδοσή του που περιλαμβάνει επίσης φρούτα όπως κουφοξυλιάς, μαύρα σμέουρα και τα βατόμουρα.
  • Braggot: Αρχικά παρασκευαζόταν με μέλι και το λυκίσκο, αργότερα με μέλι και βύνη,με την πρόσθεση λυκίσκου ή την απουσία του.Η προέλευσή του είναι από την Ουαλία (bragawd).
  • Capsicumel: Ένα υδρόμελι αρωματισμένο με πιπεριές της Χιλής, οι πιπεριές μπορεί να είναι καυτερές ή ήπιες.
  • Chouchen : Ένα είδος υδρόμελι γίνονται στην Βρετάνη .
  • Cyser: Ένα μείγμα από μέλι και χυμό μήλου που ζυμώνονται μαζί.
  • Czwórniak : Ένα υδρομέλι από την Πολωνία με τη χρήση τριών μονάδων του νερού για κάθε μονάδα του μελιού.
  • Dandaghare: Μια υδρόμελι από το Νεπάλ , το μέλι συνδυάζει με βότανα των Ιμαλαϊων και μπαχαρικά. Εκεί παρασκευάζεται από το 1972 στην πόλη της Ποκάρα .
  • Dwójniak:  Ένα υδρομέλι από την Πολωνία με τη χρήση ίσες ποσότητες νερού και μελιού.
  • Great mead: Κάθε υδρόμελι που προορίζεται να είναι ηλικίας αρκετών ετών. Η ονομασία έχει ως στόχο να διακρίνει αυτό το είδος του υδρόμελου από το  “short mead” (βλέπε παρακάτω).
  • Gverc : Κροάτικο υδρόμελι που παρασκευάζεται στο Samobor και πολλά άλλα μέρη. Η λέξη “gverc” ή “gvirc» είναι από το γερμανικό  “Gewürze» και αναφέρεται σε διάφορα μπαχαρικά που προστίθενται στο υδρόμελι.
  • Υδρομέλι: Κυριολεκτικά «νερό-μέλι” στην Ελλάδα . Είναι επίσης το γαλλικό όνομα για το υδρόμελι. (Συγκρίνετε με the Καταλανών hidromel and aiguamel , Πορτογαλικό hidromel , Ιταλικό idromele and Ισπανικό hidromiel και aguamiel ). Χρησιμοποιείται ως όνομα για ένα ελαφρύ ή χαμηλής περιεκτικότητας σε οινόπνευμα υδρόμελι.
  • Medica: Ποικιλία υδρόμελου από την Σλοβενία και την Κροατία.
  • Medovina : Τσεχία,Κροατία,Σερβία , Μαυροβουνίο,Σλοβακία, Βουλγαρία , Βοσνία. Εμπορικά διαθέσιμο στην Τσεχική Δημοκρατία, τη Σλοβακία και πιθανώς άλλες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
  • Medovukha : Ανατολική σλαβική παραλλαγή (μέλι με βάση ζύμωσης ποτού).
  • Melomel: To Melomel γίνεται από μέλι και οποιαδήποτε φρούτα. Ανάλογα με τη βάση φρούτου που χρησιμοποιείται, ορισμένα melomels μπορεί επίσης να είναι γνωστό από ειδικότερες ονομασίες (βλ cyser, pyment, και Morat για παραδείγματα).
  • Metheglin: Metheglin είναι παραδοσιακό υδρόμελι με βότανα ή / και προσθήκη μπαχαρικών. Μερικά από τα πιο κοινά metheglins είναι από τζίντζερ,τσάι,φλούδα πορτοκαλιού, μοσχοκάρυδο,κόλιανδρο, κανέλα, γαρίφαλο ή βανίλια .Το όνομά του υποδηλώνει ότι πολλά metheglins είχαν αρχικά χρησιμοποιηθεί ως φάρμακο . Η ουαλική λέξη για το υδρόμελι είναι MEDD, και η λέξη “metheglin” προέρχεται από meddyglyn, μία ένωση του meddyg, “θεραπεία” +llyn, “υγρό”.
  • Midus : Λιθουανικά για το υδρόμελι, από φυσικό μέλι των μελισσών και χυμό μούρων. Εμπλουτισμένο με άνθη γαρύφαλλου, βελανίδια, μπουμπούκια λεύκας, καρπούς αρκεύθου και άλλα βότανα, αυτό γίνεται συχνά ως απόσταγμα ή υδρόμελι νέκταρ, μερικές από τις ποικιλίες που έχουν 75% βαθμούς αλκοόλης. 
  • Modu: Ένα εσθονικό παραδοσιακό ποτό που έχει υποστεί ζύμωση με γεύση μελιού και περιεκτικότητα σε αλκοόλ 4,0%.
  • Morat: Το Morat συνδυάζει μέλι και μούρα .
  • Mulsum : Mulsum δεν είναι μια αληθινή υδρόμελι, αλλά έχουν υποστεί ζύμωση μέλι αναμειγνύεται με ένα κρασί υψηλής αλκοόλ.
  • Myod: Παραδοσιακό ρώσικο υδρόμελι, ιστορικά διαθέσιμο σε τρεις κύριες ποικιλίες:
    • Πεπαλαιωμένο υδρόμελι (“мёд ставленный”): ένα μείγμα από μέλι και νερό ή / και χυμούς μούρου, υπόκειται σε πολύ αργή (12-50 ετών) αναερόβιας ζύμωσης σε αεροστεγείς σκάφες σε μια διαδικασία παρόμοια με το παραδοσιακό βαλσάμικο ξύδι , δημιουργώντας ένα πλούσιο , πολύπλοκο και ακριβό προϊόν.
    • υδρόμελι πόσιμο (“мёд питный”): ένα είδος κρασιού φτιαγμένο από αραιωμένο μέλι από την παραδοσιακή ζύμωση.
    • βραστό υδρόμελι (“мёд варёный»): το ποτό πιο κοντά στην μπύρα, παρασκευάζεται από βρασμένο μούστου αραιωμένο με μέλι και βότανα, πολύ παρόμοια με την σύγχρονη  medovukha .
  • Omphacomel: Μια μεσαιωνική συνταγή για υδρόμελι.Θα μπορούσε να θεωρηθεί μια ποικιλία pyment .
  • Oxymel: Ένα ακόμη ιστορικό υδρόμελι, ανάμειξη μέλι με κρασί και ξύδι .
  • Pitarrilla: Ποτό που γίνεται από ζύμωση μίγμα μέλιού,φλοιό του δέντρου balche και φρέσκο ​​νερό.
  • Pyment: Το pyment συνδυάζει μέλι και κόκκινα ή λευκά σταφύλια. Το pyment γίνεται με λευκό χυμό σταφυλιού είναι μερικές φορές ονομάζεται “λευκό υδρόμελι”.
  • Poltorak: Ένας “μεγάλο” υδρομέλι από την Πολωνία, με χρήση δύο μονάδες του μελιού για κάθε μονάδα του νερού.
  • Rhodomel:Το  Rhodomel γίνεται από μέλι, ροδοπέταλα και νερό.
  • Sack υδρόμελι: Αυτό αναφέρεται σε υδρόμελι που γίνεται με περισσότερο μέλι από ό, τι συνήθως χρησιμοποιείται.
  • Short mead: Επίσης ονομάζεται “γρήγορο υδρόμελι”. Ένας τύπος υδρόμελι που έχει ως στόχο την σύντομη ηλικία του, για άμεση κατανάλωση. Λόγω των τεχνικών που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία, το σύντομο υδρόμελι μοιράζεται κάποιες ιδιότητες που βρέθηκαν στο μηλίτη : κυρίως ότι είναι ανθρακούχο.Μοιάζει με την σαμπάνια.
  • Show mead: Ένας όρος που έχει φτάσει να σημαίνει “απλό” υδρόμελι: αυτό που έχει το μέλι και το νερό ως βάση, χωρίς φρούτα, μπαχαρικά ή επιπλέον αρτύματα. Δεδομένου ότι το μέλι μόνο του συχνά δεν παρέχει αρκετή τροφή για τη μαγιά για να συνεχίσει τον κύκλο ζωής του, ένα υδρόμελι που στερείται τα φρούτα, κ.λπ. Μερικές φορές θα χρειαστεί ένα ειδικό ζυμομύκητα και άλλα ένζυμα για την παραγωγή ενός αποδεκτού τελικού προϊόντος.
  • Sima : Φινλανδική ποικιλία με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ, καρυκευμένο με λεμόνι.
  • Tej/ Mes: Είναι ένα υδρόμελι της Αιθιοπίας, που έχουν υποστεί ζύμωση με άγριες ​​ζύμες και την προσθήκη του gesho. Συνταγές ποικίλλουν από οικογένεια σε οικογένεια.
  • Tella / Suwa: Eίναι μια συνταγή της Αιθιοπίας σε στυλ μπύρας με τη συμπερίληψη του μελιού.Σε μερικές συνταγές είναι παρόμοια με το braggot .
  • Trójniak: Ένα Πολωνικό υδρόμελι, γίνονται με τη χρήση δύο μονάδων του νερού για κάθε μονάδα του μελιού.
  • Λευκό υδρόμελι: Ένα υδρόμελι που είναι χρωματισμένο λευκό με βότανα, φρούτα ή, μερικές φορές, ασπράδια αυγών.

Τέλος να σημειωθεί ότι κυκλοφορεί Ελληνική μπύρα με προσθήκη μελιού της εταιρίας Septem από το Αυλωνάρι της Εύβοιας!


Στο παρόν άρθρο χρησιμοποιήθηκαν πληροφορίες από την wikipedia.org, το melissokomos.gr, το vita.gr, το kanela-vasilikos.blogspot.gr και το melihalkidiki.blogspot.gr